Հարի Հուդինին՝ բոլոր ժամանակների ամենահայտնի իլյուզիոնիստը և փախուստի վարպետը, մահացել է Դետրոյթի Grace հիվանդանոցում 1926 թվականի հոկտեմբերի 31-ին՝ Հելոուինի գիշերը։ Ինչպես հաղորդում է ClickOnDetroit-ը, Հուդինին իր կարիերայի ընթացքում Դետրոյթում ելույթ է ունեցել 19 անգամ՝ գրավված լինելով քաղաքի բուռն վոդևիլային կյանքով և հոյակապ թատրոններով։ Նրա տեղական հայտնի համարների թվում էին ցատկը Բել Այլ կամրջից և շապիկով փախուստը Գրանդ Սիրկուս պարկի վերևում։ Սակայն 1926 թվականի հոկտեմբերին Garrick թատրոնում տեղի ունեցած վերջին ելույթը Մոտոր Սիթին հավերժ ամրագրեց թատերական պատմության մեջ։
Վերջին ելույթները և առողջական վիճակի վատթարացումը
Մինչև Դետրոյթ ժամանելը՝ Մոնրեալում ուսանողներից մեկը հարվածել էր Հուդինիի որովայնին, միջադեպ, որը երկար տարիներ գերիշխել է նրա ֆիզիկական անկման հանրային պատմության մեջ։ Համաձայն պատմաբան Ռոջեր Դրեյերի, ինչպես փոխանցում է CBS News-ը, քոլեջի այցելուներից մեկը հարցրել էր՝ արդյոք նա կարող է դիմակայել որովայնին հասցված հարվածին, և հարվածել էր նախքան Հուդինին կհասցներ լարվել։ Այնուամենայնիվ, բժշկական փորձագետները նշում են, որ Հուդինին արդեն տառապում էր սուր ապենդիցիտով, որը հարվածները կարող էին խիստ սրել։
Չնայած 40 աստիճանը գերազանցող ջերմությանը և սուր պերիտոնիտին՝ Հուդինին հրաժարվել է անհապաղ հոսպիտալացումից։ Պայմանագրային պարտավորությունների և պրոֆեսիոնալ վճռականության դրդմամբ նա հոկտեմբերի 24-ին տվել է իր վերջին բեմական ելույթը Garrick թատրոնում։ Օրեր անց՝ 52 տարեկան հասակում, նա կնքել է իր մահկանացուն Հելոուինին՝ իր վերջը միահյուսելով տոնի բանահյուսության հետ և ստեղծելով մի լեգենդար զուգադիպություն, որը գերել է հասարակության երևակայությունը տասնամյակներ շարունակ։
Պատմական արձանագրությունների վերանայում
Մեկ դար անց նոր արխիվային և բժշկական հետազոտությունները կասկածի տակ են դրել մոգի մահվան ընդունված ժամանակագրությունն ու պատմությունը։ Վիրաբույժ և բժշկական հետազոտող Լարիան Գիլեսպին, ով «Հուդինի. Մարդը, ոը մեծացավ երկու անգամ» գրքի հեղինակն է, պնդում է, որ պաշտոնական մահվան վկայագրերում առկա են ուղղումների և վերագրումների հետքեր։ CBS News-ի կողմից լուսաբանված նյութերում նշվում է, որ Գիլեսպին մահվան հիմնական պատճառ է համարում աղիների անանցանելիությունը և չհայտարարված վիրահատությունը, այլ ոչ թե միայն որովայնի հարվածները։
Գիլեսպին նաև մատնանշում է ֆինանսական դրդապատճառները, որոնք կարող էին ձևավորել հանրային պատմությունը։ Հուդինին ուներ կրկնակի փոխհատուցման ապահովագրական պայմանագիր, որն ստացել էր պատահական մահվան դեպքում խոշոր գումար վճարելու հնարավորություն, ինչը նրա շրջապատին դրդում էր շեշտել Մոնրեալում ստացված ֆիզիկական վնասվածքը։ Ավելին, փաստաթղթերի ուսումնասիրությունը թույլ է տալիս ենթադրել, որ նա իրականում մահացել է հոկտեմբերի 30-ին, այլ ոչ թե 31-ին։
Ներգաղթյալ խորհրդանիշի ժառանգությունը
Անկախ նրա բժշկական թղթապանակի շուրջ վեճերից՝ Հուդինիի լայն մշակութային հետագիծը շարունակում է մնալ կայուն։ Ծնված լինելով Հունգարիայում 1874 թվականին որպես Էրիկ Վայս և մանկության տարիներին տեղափոխվելով Վիսկոնսին՝ նա նիհար կրկեսային դերասանից վերածվեց համաշխարհային ժամանցային տիտանի։ Պատմաբան Ռոջեր Դրեյերը նշում է, որ նրա կատարած փախուստները հակաիշխանական խորհրդանիշ էին՝ հնարավորություն տալով հանդիսատեսին տեսնել, թե ինչպես է նա հաղթահարում ոստիկանական ուժերին։ Հարյուր տարի անց երկրպագուներն ու պատմաբանները շարունակում են հավաքվել ամենամյա Հելոուինյան սեանսներին՝ հիշելով մեծագույն իլյուզիոնիստին։