Բրիտանացի ճանապարհորդ Կարլ Բաշբին քայլում է դեպի հարազատ Հալ քաղաք տանող վերջին մղոնները՝ ավարտելով 36,000 մղոնանոց և 28-ամյա համաշխարհային արշավը, ինչպես հաղորդում է BBC-ն 2026 թվականի հոկտեմբերին հրապարակված անդրադարձում: Նախկին պարաշյուտիստը 1998 թվականին դուրս էր եկել Չիլիի Պոնտա Արենաս քաղաքից՝ հետևելով երկու խիստ կանոնի. առաջ շարժվելու համար չօգտագործել փոխադրամիջոց և չվերադառնալ Մեծ Բրիտանիա, քանի դեռ ամբողջ ճանապարհը ոտքով չի անցել։
Այժմ 57-ամյա Բաշբին Լինքոլնշիրի գյուղական շրջանով անցնում է իր վերջին հատվածը՝ հետևում թողնելով չորս մայրցամաքներ, Դարիենի անթափանց ջունգլիները, սառցե Բերինգի նեղուցը և անգամ Լա Մանշի լողով հաղթահարումը, ինչպես նշում է My Modern Met պարբերականը: Եզրագծին նրան սպասելու են 36-ամյա որդին՝ Ադամը, 12-ամյա թոռնուհին, որին նա երբեք չի տեսել, հայրն ու եղբայրները, իսկ մայրը սպասելու է մանկության տանը, որից նա հեռացել էր գրեթե երեք տասնամյակ առաջ:
Բյուրոկրատական խոչընդոտներ և առօրյա դժվարություններ
Թեև Բաշբին սկզբում նախատեսել էր, որ «Գողիաթ» արշավը կտևի շուրջ 12 տարի, այն ձգվեց 28 տարի՝ վիզային սահմանափակումների, աշխարհաքաղաքական հակամարտությունների և COVID-19-ի համավարակի պատճառով: Նա իրականում քայլել է միայն մոտ 15 տարի, իսկ մնացած ժամանակն անցկացրել է Մեքսիկայում և այլ վայրերում՝ լուծելով վիզային և ֆինանսական խնդիրներ։
Ճանապարհին նա բախվել է առօրյա կենցաղային խնդիրների՝ իր բեռնասայլակի՝ «Հրեշի» անվադողերի անսարքություններից մինչև լվացքի և սննդի հարցեր: Ամերիկացի հեռահար քայլարշավորդ Անջելա Մաքսվելը, ով միացել էր նրան Դովերում, նշում է, որ Բաշբին առաջնորդվում է ոչ թե պարզապես քայլելու սիրով, այլ առաքելության և նպատակի զգացումով:
Ինքնության ճգնաժամ և ապագա անհայտություն
Մինչ ճանապարհորդը մոտենում է տանը, նա խոստովանում է, որ իր կյանքի կեսը կազմող առաքելության ավարտը կբերի հոգեբանական ծանր շրջան և ինքնության ճգնաժամ: Չնայած տասնամյակների բաժանմանը և ընտանեկան կապերի լարվածությանը, Բաշբին ընդգծում է, որ աշխարհով մեկ հանդիպել է մարդկային բարության լավագույն դրսևորումներին, ինչը վերահաստատել է իր հավատը մարդկության հանդեպ: