Լիամ Նիսոնը հայտնվեց հանրային ուշադրության կենտրոնում, երբ իր ձայնը տվեց «Plague of Corruption» վավերագրական ֆիլմին, որտեղ կասկածի տակ է դրվում պատվաստումների արդյունավետությունը և քննարկվում են համավարակի ժամանակ ծագած հակասական հարցերը։ Ֆիլմը հիմնված է Ջուդի Միկովիցի՝ գիտական հանրության կողմից մերժված կարծիքների վրա, իսկ որպես պրոդյուսեր հանդես է գալիս Քենթ Հեքենլիվլին, ով հայտնի է իր համագործակցությամբ ծայրահեղական գործիչների հետ։
Ֆիլմում ներկայացվում են պնդումներ, որ պատվաստումները «չափազանց արագ են ստեղծվել» և կարող են վնասակար լինել, իսկ COVID-ի սահմանափակումները հանգեցրել են հոգեբանական ծանր իրավիճակների։ Նիսոնի ձայնով հնչող տեքստում նշվում է, որ «հազարավոր կյանքեր կորսվեցին ոչ թե վիրուսից, այլ սահմանափակումների հետևանքով»։ Ֆիլմը անդրադառնում է նաև պատվաստումների և աուտիզմի միջև կապի մասին վաղուց հերքված տեսություններին, չնայած Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպությունը վերջերս հաստատել է, որ նման կապ չկա։ Նիսոնի ներկայացուցիչները շեշտել են, որ նա չի մասնակցել ֆիլմի խմբագրական ձևավորմանը և շարունակել է իր աջակցությունը պատվաստումներին՝ որպես Յունիսեֆի դեսպան։
Այս իրավիճակը ցույց է տալիս, թե որքան կարևոր է հանրային դեմքերի մասնակցության և դիրքորոշման հստակ տարբերակումը՝ հատկապես նման վեճային թեմաների դեպքում։ Նիսոնի օրինակով երևում է, որ նույնիսկ երբ հանրահայտ անձը պարզապես մասնակցում է նախագծին, դա կարող է սխալ ընկալվել՝ հատկապես տեղեկատվության արագ տարածման դարում։ Նիսոնի դիրքորոշումը հստակ է՝ նա կողմ է պատվաստումներին և կարևորում է առողջապահական ոլորտի թափանցիկությունն ու հաշվետվողականությունը։