Ալեքսանդր Սուվորովի՝ պատմության ամենափայլուն ռազմական գործիչներից մեկի վերջին հանգրվանը նշանավորվում է մի տապանաքարով, որը հակասում է նման հասարակական դիրք ունեցող անձանց տրվող շքեղությանը։ Սանկտ Պետերբուրգի Ալեքսանդր Նևսկու մայրավանքի Ավետման եկեղեցում գտնվող այս տապանաքարը իր պարզությամբ հիշեցնում է մեծ հրամանատարի բնավորության մասին։
Համեստության ժառանգությունը
Տապանաքարի վրա գրված է ընդամենը՝ «Здесь лежит Суворов» (Այստեղ հանգչում է Սուվորովը)։ Այս կարճ տապանագիրը դարձել է հրամանատարի կերպարի հիմնական բնութագրիչը։ Սուվորովը, ով իր կյանքի մեծ մասն անցկացրել է ռազմաճակատում և զինվորների կողքին, միշտ խուսափել է արիստոկրատական պերճանքից։ Արձանագրությունը չի թվարկում նրա տիտղոսները, հաղթանակները կամ շքանշանները. այն պարզապես նշում է այն մարդու անունը, ով կարիք չուներ հավելյալ ներկայացման։