Բոցերը Բասրայում. 2004 թվականի մարտի բողոքի ցույցը, որը ցույց տվեց հետներխուժման շրջանի խոցելիությունը

Ամենադիտվածներ

A British soldier running down a Basra street with his gear on fire during a violent protest on Marc

Արագ Ընթերցում

  • Մոտ 500 գործազուրկ իրաքցիներ մաքսային ոստիկանությունում աշխատանքի անցնելու պահանջով բողոքի ցույց էին կազմակերպել Բասրայում 2004 թվականի մարտի 22-ին:
  • Associated Press-ի լուսանկարիչները ֆիքսել են դրամատիկ պահեր, այդ թվում՝ բրիտանացի զինվորների վրա նետված բենզինային շշերն ու պայթյունները, որոնց հետևանքով վիրավորվել էր 14 զինվոր:
  • Բողոքի ցույցը նաև արտացոլում էր տարածաշրջանային լարվածությունը՝ ՀԱՄԱՍ-ի հիմնադիր Ահմեդ Եասինի սպանության դեմ բղավոցներով:
  • Այս պատկերը մնում է հետներխուժման Իրաքի առաջին տարվա անվտանգային և տնտեսական լուրջ մարտահրավերների խորհրդանշական վիզուալ վկայությունը:

Ինչ է երևում լուսանկարում

Associated Press-ի այս ազդեցիկ լուսանկարը պատկերում է իրաքյան օկուպացիայի ամենալարված պահերից մեկը. բրիտանացի զինվորը փոշոտ փողոցով վազում է հարավային Բասրա քաղաքում, մինչ նրա գլուխն ու ուսերը պատված են հանկարծակի բռնկված կրակով: Քաոսի ֆոնին երևում են բողոքի ցույցի հում ու չզտված տարրերը: Ծխի սյուները, ցրված բեկորները և պաշարման մեջ գտնվող զինվորականների լարված կեցվածքը սահմանազատում են կադրը: Այս պատկերը մերկացնում է քաղաքական վերացականությունները՝ միջազգային միջամտությունը վերածելով հուսահատ տեղացի բնակչության և լինելով սպառազինված օտարերկրյա զորքերի միջև հումկնդիր առճակատման:

Կադրի մանրամասն վերլուծությունը բացահայտում է քաղաքային մարտերի ասիմետրիկ բնույթը: Ծանր մարտական հանդերձանքով զինվորը հայտնվել է խոցելի վիճակում. նա ստիպված է առաջ շարժվել գոյատևման բնազդով, մինչ հարձակման հետևանքով բոցավառվում է նրա պաշտպանիչ համազգեստի վերին մասը: Հետին պլանը նշանավորված է հարավիրաքյան կեսօրվա անխնա պայծառությամբ, որը խորը ստվերներ է գցում փողոցում: Ասֆալտին թափված բեկորները լուռ վկայում են այն քարերի, բենզինային շշերի և ինքնաշեն արկերի տարափի մասին, որոնք նախորդել էին այս ակնթարթային փախուստին: Մյուս զինվորները թաքնված են ծխի մեջ կամ գտնվում են կադրից դուրս՝ ընդգծելով անհատ զինվորի մենակությունը, երբ զանգվածային անկարգությունները դուրս են գալիս վերահսկողությունից:

Պատկերի հետևում կանգնած պահը

Լուսանկարն արվել է 2004 թվականի մարտի 22-ին՝ Հարավային Իրաքում տնտեսական հուսահատության և հասունացող դժգոհության ֆոնին: Մոտ 500 գործազուրկ իրաքցի քաղաքացիներ հավաքվել էին՝ բողոքելու տեղական մաքսային ոստիկանությունում աշխատանք ստանալու ձախողման դեմ: Աշխատանքային խնդիրներից սկսված բողոքն արագորեն վերաճեց բացահայտ բռնության: Համաձայն տեղի պաշտոնյաների, այդ թվում՝ Բասրայի մաքսատան պետ գնդապետ Զաֆեր Աբդել-Նաբիի, ամբոխը սկսել էր քարեր, բենզինային շշեր և նույնիսկ նռնակ նետել բրիտանացի պարեկների վրա: Արդյունքում վիրավորվել էր 14 բրիտանացի զինվոր, որոնցից երեքը՝ ծանր, իսկ վեց իրաքցի քաղաքացի տուժել էր արցունքաբեր գազի կիրառման ժամանակ:

Մինչ լուսանկարահանման պահը լարվածությունն անընդհատ աճել էր, քանի որ ցուցարարները վանկարկում էին հակակոալիցիոն կարգախոսներ և զայրույթ արտահայտում տարածաշրջանային ողբերգությունների կապակցությամբ: Տնտեսական վերականգնման և զբաղվածության խոստումները չկատարելու հետևանքով տեղի բնակչության տրամադրությունները զգուշավոր հույսից վերածվել էին թշնամանքի: Երբ բրիտանական ուժերը արցունքաբեր գազ կիրառեցին հավաքվածներին ցրելու համար, բողոքը վերածվեց փողոցային բախումների: Բենզինային շշերը նետվում էին շրջակա նրբանցքներից ու տանիքներից, ինչը ցույց էր տալիս մեքենայացված պարեկների խոցելիությունը խիտ բնակեցված քաղաքային միջավայրում:

Լուսանկարիչը և ծագումնաբանությունը

Associated Press լրատվական գործակալության միջոցով համաշխարհային տարածում գտած այս շարքի լուսանկարները ֆիքսել են կարգուկանոնի հանկարծակի խախտումը, որին ամեն օր բախվում էին կոալիցիոն պարեկները Հարավային Իրաքում: Մինչ զինվորական գրաքննիչները և հասարակայնության հետ կապերի գրասենյակները ձգտում էին ստեղծել կայունացման և վերակառուցման պատրանք, տեղում գործող ֆոտոլրագրողները փաստագրում էին քաղաքային դիմադրության դաժան իրականությունը: Աշխատելով անվտանգության ծայրահեղ ռիսկերի պայմաններում՝ ֆոտոլրագրողները ֆիքսել են թշնամաբար տրամադրված ամբոխների միջով անցնող զինվորների ակնթարթային արձագանքները՝ տրամադրելով վիզուալ արխիվ, որը շրջանցում էր պաշտոնական հաղորդագրությունները:

Այս կոնկրետ լուսանկարի ծագումնաբանությունը կապված է 2004 թվականի գարնանը Հարավային Իրաքում աշխատող լրագրողների վտանգավոր առօրյայի հետ: Բասրայի բրիտանական գոտին հիմնականում առանձնացված էր Բաղդադի ամերիկյան հրամանատարությունից, ուստի լրատվամիջոցները հիմնվում էին տեղական աշխատակիցների և միջազգային ֆոտոլրագրողների վրա: Այս մասնագետները բախվում էին ծայրահեղ վտանգների՝ դիպուկահարների, առևանգումների և ամբոխի բռնության հետ: Արբանյակային կապի միջոցով լուսանկարի արագ փոխանցումը համաշխարհային խմբագրություններին ապահովեց դրա հայտնվելը առաջին էջերին՝ ձևավորելով խմբագրական քննարկումները տարածաշրջանում վատթարացող անվտանգային իրավիճակի մասին:

Պատմական համատեքստ

Մարտի 22-ի բախումները Բասրայում պատահական չէին. դրանք համընկան Իրաքում սուր ճգնաժամի ալիքի հետ՝ ԱՄՆ-ի գլխավորությամբ ներխուժումից ακրիճ մեկ տարի անց: Մթնոլորտը գերլարված էր զուգահեռ տարածաշրջանային իրադարձություններով, ներառյալ Գազայում ՀԱՄԱՍ-ի հիմնադիր Ահմեդ Եասինի սպանությամբ, ինչը դրդեց Բասրայի ցուցարարներին վանկարկել համերաշխության կարգախոսներ: Տնտեսական առումով՝ հիմնական ծառայությունների, զբաղվածության և ենթակառուցվածքների վերականգնման ձախողումը շատ իրաքցիների զգուշավոր հույսը վերածել էր դառը հիասթափության:

Մինչ 2004 թվականի գարունը Սադդամ Հուսեյնի տապալմանն ուղեկցող վաղեմի էյֆորիան տեղի էր տվել բարդ ապստամբությանը: Բասրայում բրիտանական հրամանատարությունը փորձում էր հավասարակշռել հակաապստամբական գործողությունները քաղաքացիական ոստիկանական պարտականությունների հետ: Գործազուրկ մաքսային հավակնորդների դժգոհությունները արտացոլում էին ավելի լայն ազգային ճգնաժամ. հարյուր հազարավոր զինվորազերծված անձինք առանց վերաինտեգրման ծրագրերի մնացել էին առանց աշխատանքի: Այս կառուցվածքային գործազրկությունը ստեղծել էր պայթյունավտանգ իրավիճակ, որից հաճախակի օգտվում էին տեղական միլիցիաները:

Ինչու է այն կարևոր այսօր

Երկու տասնամյակ անց այս լուսանկարը մնում է որպես ասիմետրիկ պատերազմի անխուսափելի հետևանքների և մարդկային գնի հավերժական պատմական արտեֆակտ: Այն պահպանում է ճշգրիտ այն պահը, երբ հետհակամարտային անցման խոստումը բախվեց Բասրայի տնտեսական կոշտ իրականությանը: Բռնությունը մեկ սարսափելի կադրում սառեցնելով՝ լուսանկարը մարտահրավեր է նետում դիտորդներին՝ նայելու աշխարհաքաղաքական ռազմավարություններից այն կողմ և առերեսվելու այն քաոտիկ իրականությանը, որն ապրել են զինվորներն ու քաղաքացիական անձինք:

Լուսանկարի վիզուալ ժառանգությունը դուրս է գալիս 2004 թվականի մարտի սկզբնական հրապարակումների սահմաններից: Այն ծառայում է որպես զգուշացում ռազմական ուժի սահմանափակումների մասին՝ խորը սոցիալ-տնտեսական խնդիրների լուծման գործում: Իրաքյան պատերազմի հետահայաց վերլուծություններում այսպիսի լուսանկարները հաճախ մեջբերվում են պատմաբանների կողմից՝ ցույց տալու համար օկուպացնող ուժերի և բնակչության միջև առկա լարվածությունը: Բոցերի մեջ հայտնված զինվորի սարսափն ու խոցելիությունը պատկերելով՝ լուսանկարը մերկացնում է միջամտության իրական գինը, որը շարունակում է արձագանք գտնել ժամանակակից հակամարտությունների վերլուծություններում:

|
Խմբագրական ներդրում:Ազատ TV Խմբագրություն
|
Հրատարակիչ:Ազատ TV

Ամենաթարմ