Ջենսոն Բաթոնի Ֆորմուլա 1-ում նվաճած աշխարհի չեմպիոնի տիտղոսը հաճախ հիշվում է որպես ամենաանսպասելի և անկանխատեսելի հաջողություններից մեկը բրիտանական ավտոսպորտի պատմության մեջ։ 2009 թվականին, երբ Հոնդան դուրս եկավ առաջնությունից, Բաթոնը մնաց առանց թիմի, մինչև Ռոս Բրաունի նախաձեռնությամբ ստեղծվեց Brawn GP-ը։ Նորարարական ավտոմեքենայի և իր գերազանց ռազմավարության շնորհիվ՝ Բաթոնը մրցաշրջանի առաջին կեսում գրանցեց մի շարք հաղթանակներ և արագորեն դարձավ առաջատար։ Չնայած երկրորդ կեսում մրցակիցները մոտեցան, նա կարողացավ պահպանել իր առավելությունը և հաղթել աշխարհի առաջնությունը՝ դառնալով այն ժամանակվա տասներորդ բրիտանացի չեմպիոնը։
Այս հաղթանակը առանձնանում է ոչ միայն տեխնիկական նորարարությամբ, այլ նաև Բաթոնի համառությամբ ու հանգստությամբ՝ սեզոնի ընթացքում։ Նրա կարիերան շարունակվեց բարձր մակարդակով՝ Մակլարենում և այլ թիմերում, իսկ հետագայում նա դարձավ հեղինակավոր փորձագետ ավտոսպորտում։ Նոր չեմպիոնների՝ օրինակ Լանդո Նորիսի հայտնվելը նոր շունչ է տվել բրիտանական Ֆորմուլա 1-ին, սակայն Բաթոնի հաջողությունը հիշեցնում է, որ ավտոսպորտում ամեն ինչ կարող է փոխվել մեկ մրցաշրջանում՝ անսպասելի հնարավորությունը ճիշտ ժամանակին օգտագործելով։
Ջենսոն Բաթոնի ժառանգությունը հատկապես կարևոր է այն առումով, որ նա ցույց տվեց՝ համեստությունը, ինտելեկտը և հաստատակամությունը կարող են լինել նույնքան կարևոր, որքան արագությունը և համարձակությունը։ Նրա հաջողությունը այսօր էլ ոգեշնչում է երիտասարդ մարզիկներին՝ ապացուցելով, որ ավտոսպորտի իրական արժեքը ոչ միայն արդյունքն է, այլև ճանապարհը։