Գովազդ

Փառքի շեմին. Մերիլին Մոնրոյի 1950 թվականի ստուդիական լուսանկարը «Ասֆալտապատ ջունգլիներ» ֆիլմի համար

Ամենադիտվածներ

Studio promotional portrait of Marilyn Monroe for the 1950 film noir The Asphalt Jungle

Արագ Ընթերցում

  • 1950 թվականի գովազդային ստուդիական դիմանկարը ստեղծվել է MGM-ի ֆոտոբաժնի կողմից՝ Ջոն Հյուսթոնի «Ասֆալտապատ ջունգլիներ» դասական ֆիլմ-նուարի համար։
  • Մոնրոն մարմնավորել է Անժելա Ֆինլիին՝ ունենալով ընդամենը չորս րոպե էկրանային ժամանակ, որն այնուամենայնիվ դարձավ նրա մեծ breakthrough-ն Հոլիվուդում։
  • Դասական ստուդիական լուսավորությունը, դեմքի ընդգծված գծերն ու պլատինե մազերը ձևավորեցին Մոնրոյի վաղ շրջանի վիզուալ կերպարը։
  • Երբ Մոնրոն հասավ համաշխարհային փառքի, վարձույթային ընկերությունները ֆիլմը վերաթողարկեցին՝ նրա դիմանկարն ու անունը տեղադրելով պաստառների կենտրոնում։

Metro-Goldwyn-Mayer ստուդիայի 1950 թվականի այս հստակ և մանրակրկիտ մշակված գովազդային դիմանկարում քսաներեքամյա Մերիլին Մոնրոն նայում է անմիջապես տեսախցիկի ոսպնյակին՝ ստուդիական վարպետորեն կարգավորված լուսավորության ներքո։ Նրա պլատինե մազերի ալիքները որսում են վերևից ընկնող փափուկ լույսը, մինչդեռ հակադիր կոնտրաստային ստվերներն ընդգծում են կզակի և այտոսկրերի նուրբ գծերը։ Հագնելով մուգ, զուսպ զգեստ, որը հանդիսատեսի ուշադրությունը կենտրոնացնում է բացառապես նրա դեմքի վրա, Մոնրոն դրսևորում է խոցելիության և ներքին վստահության նուրբ հավասարակշռություն։ Այս մեկ կադրն արձանագրում է քսաներորդ դարի վիզուալ մշակույթի վճռորոշ շրջադարձային պահերից մեկը. սկսնակ դերասանուհին դուրս է գալիս կինոյի անհայտությունից՝ մասնակցելով մի ֆիլմի գովազդային ֆոտոշարքին, որտեղ նրա դերը փոքր էր, բայց բախտորոշ։

Գովազդ

Ինչ է պատկերված լուսանկարում

Լուսանկարը հոլիվուդյան դասական ստուդիական դիմանկար է՝ արված չեզոք, նուրբ ստվերապատ ֆոնի վրա։ Լուսավորության համակարգը հետևում է Հոլիվուդի Ոսկե դարաշրջանի գլամուրի խիստ կանոններին. օգտագործվել է հիմնական լույս՝ բարձր անկյան տակ, որն ընդգծում է նրա դիմագծերը, ինչպես նաև նուրբ հետին լույս (rim light), որն անջատում է նրա շիկահեր մազերը մուգ ֆոնից։ Մոնրոյի ուսերը թեթևակի թեքված են տեսախցիկից, մինչդեռ դեմքը մնում է կենտրոնում. սա կադրավորման դասական հնարք է՝ պատկերին խորություն հաղորդելու համար։ Նրա շուրթերը թեթևակի բաց են, ինչը շուտով պիտի դառնար նրա էկրանային այցեքարտային կեցվածքը, իսկ հայացքն ուղղված է ուղիղ դիտողին։ Ի տարբերություն նրա հետագա տարիների չափազանց ոճավորված աստղային լուսանկարների, այս վաղ ստուդիական կադրը պահպանում է բնական պարզություն՝ վավերագրելով նրա կերպարը նախքան ստուդիական համակարգի կողմից դրա վերջնական կաղապարումը։

Կադրի հետևում եղած պահը

Այս գովազդային լուսանկարը ստեղծվել է Metro-Goldwyn-Mayer ստուդիայի կողմից ռեժիսոր Ջոն Հյուսթոնի «Ասֆալտապատ ջունգլիներ» (The Asphalt Jungle) 1950 թվականի գլուխգործոցի պրեմիերային ընդառաջ իրականացված արշավի ընթացքում։ Մոնրոն ստացել էր Անժելա Ֆինլիի երկրորդական դերը՝ մարմնավորելով տարեց, կոռումպացված փաստաբան Ալոնզո Էմերիխի (որին խաղում էր վետերան դերասան Լուի Կալհերնը) երիտասարդ սիրուհուն։ Մոնրոյի ընդհանուր էկրանային ժամանակը պատրաստի ֆիլմում տևում էր ընդամենը չորս րոպե՝ երկու հիմնական տեսարաններում։ Այնուամենայնիվ, փորձերի և նկարահանումների ընթացքում ռեժիսոր Ջոն Հյուսթոնն ու պրոդյուսեր Արթուր Հորնբլոու կրտսերը նկատեցին նրա բացառիկ էկրանային մագնիսականությունը։ Հասկանալով, որ անգամ երկրորդական դերակատարները կարիք ունեն գովազդային նյութերի՝ կինոթատրոնների ցուցափեղկերի, ամսագրերի և մամուլի համար, MGM-ի գովազդային բաժինը Մոնրոյին հրավիրեց դիմանկարային տաղավար՝ նոր դեմքի շուրջ հանրային հետաքրքրություն առաջացնելու նպատակով։

Լուսանկարիչն ու ծագումնաբանությունը

Ֆոտոշարքն իրականացվել է 1949 թվականի վերջին կամ 1950 թվականի սկզբին Կալիֆոռնիայի Քալվեր Սիթիում գտնվող Metro-Goldwyn-Mayer ստուդիայի դիմանկարային տաղավարում։ Այդ դարաշրջանի ստուդիական համակարգի կանոնների համաձայն՝ առանձին գովազդային դիմանկարները հազվադեպ էին վերագրվում конкрет լուսանկարիչներին։ Փոխարենը, դրանք կնքվում էին արտադրական համարներով և թողարկվում MGM-ի լուսանկարչական բաժնի ընդհանուր անվամբ, որն այդ տարիներին ղեկավարում էին ստուդիական վարպետներ Էրիկ Կարպենտերը և Քլարենս Բուլը։ Բնօրինակ մեծ ձևաչափի նեգատիվները համարակալվել են «Ասֆալտապատ ջունգլիներ» ֆիլմի արտադրական կոդով (Production #1468) և պահպանվել MGM-ի հսկայական ֆոտոարխիվում։ 1950 թվականի գարնանն ու ամռանը փայլուն տպագրությունները զանգվածաբար բազմացվել և ուղարկվել են Հյուսիսային Ամերիկայի ու Եվրոպայի թերթերին ու կինոամսագրերին՝ ֆիլմի համաշխարհային վարձույթին ընդառաջ։

Պատմական համատեքստը

Երբ «Ասֆալտապատ ջունգլիներ» ֆիլմը բարձրացավ էկրաններ 1950 թվականի ամռանը, այն արժանացավ քննադատների բարձր գնահատականին որպես ոսկերչական խանութի կողոպուտի մասին դասական նուար՝ հետագայում ստանալով «Օսկար» մրցանակի չորս номинаցիա (այդ թվում՝ լավագույն ռեժիսորի, լավագույն сценарийի և լավագույն օպերատորական աշխատանքի համար)։ Չնայած ֆիլմի պատմությունը կենտրոնացած էր հանցագործների խմբի դրամայի վրա, Մոնրոյի կարճատև հայտնվելը հանդիսատեսի և քննադատների շրջանում իսկական ֆուրոր առաջացրեց։ MGM-ը ստացավ նամակների հեղեղ, որոնցում հանդիսատեսը հարցնում էր Անժելային մարմնավորած շիկահեր դերասանուհու անունը։ Ընդամենը երեք տարվա ընթացքում՝ «Ամեն ինչ Եվայի մասին», «Նիագարա» և «Ջենտլմենները նախընտրում են շիկահերներին» ֆիլմերից հետո, Մոնրոն դարձավ աշխարհի ամենահայտնի կինոաստղերից մեկը։ Հասկանալով նրա կոմերցիոն հսկայական ձգողականությունը՝ MGM-ն ու վարձույթային ընկերությունները հետագա տարիներին արմատապես փոխեցին «Ասֆալտապատ ջունգլիներ» ֆիլմի մարկետինգային նյութերը։ Կինոթատրոնների վերաթողարկման պաստառների, տեսաերիզների և DVD-ների վրա Մոնրոյի դեմքն ու անունը տեղադրվեցին կենտրոնական հատվածում՝ ֆիլմը ներկայացնելով որպես Մերիլին Մոնրոյի գլխավոր դերակատարմամբ նախագիծ։

Ինչու է այն կարևոր այսօր

1950 թվականի այս գովազդային դիմանկարը մնում է կինոյի պատմության վավերագրական կարևոր նմուշ, քանի որ այն ֆիքսել է Մերիլին Մոնրոյին համաշխարհային փառքի ճանապարհի ճիշտ շեմին։ Պատկերելով ոչ թե արդեն կայացած պոպ-մշակութային կուռքին, այլ Հոլիվուդի դասական համակարգում աշխատող երիտասարդ դերասանուհուն՝ լուսանկարը ցուցադրում է ստուդիական լուսանկարչության հզորությունը։ Այն վկայում է այն մասին, թե ինչպես մեկ հաջողված ստուդիական կադրը, միահյուսվելով դերասանական տաղանդին, սկիզբ դրեց կինոյի պատմության ամենաազդեցիկ լեգենդներից մեկին։

Ամենաթարմ