Համաշխարհային ֆինանսական շուկաները բախվում են ռիսկերի աճի, քանի որ ԱՄՆ ֆոնդային շուկայի գնահատումները հասել են 1999 թվականի «dot-com» փուչիկի ժամանակաշրջանին բնորոշ մակարդակների։ Financial Times-ի տվյալներով՝ ցիկլային ճշգրտված գին/շահույթ (CAPE) հարաբերակցությունը՝ Նոբելյան մրցանակակիր Ռոբերտ Շիլլերի մշակած հիմնական ցուցանիշը, 2026 թվականի հուլիսին կազմել է 41.4, ինչը զգալիորեն բարձր է 17.8 երկարաժամկետ միջինից։ Այս գնահատումների լարվածությունը խորանում է շուկայական կապիտալիզացիայի բարձր կենտրոնացմամբ, որտեղ AI-ի հետ կապված ընկերությունների փոքր խումբը կազմում է S&P 500-ի շուկայական արժեքի մոտ 40%-ը։
Տնտեսագետներն ու շուկայական ռազմավարները մատնանշում են գործոնների մի համադրություն, որը հիշեցնում է նախորդ պատմական ճգնաժամերը՝ անզուսպ սպեկուլյացիաներ, կորպորատիվ բարձր պարտքեր և անցում դեպի ավելի քիչ կարգավորվող ֆինանսական գործիքներ։ «Բաֆեթի ցուցանիշը», որը չափում է ֆոնդային շուկայի ընդհանուր արժեքը ՀՆԱ-ի նկատմամբ, ԱՄՆ-ում այս տարվա սկզբին գերազանցել է 200%-ը՝ ազդարարելով, որ շուկայական գները զգալիորեն առաջ են անցել տնտեսական արդյունքներից։
BJM Solutions-ի համահիմնադիր Ֆրեդ ՄակՔինին նշում է, որ արհեստական բանականության շուրջ ներկայիս եռուզեռը հիշեցնում է dot-com դարաշրջանը, երբ տրանսֆորմացիոն տեխնոլոգիաների խոստումը հաճախ ստվերում է հիմնարար գնահատման չափանիշները։ Թեև AI-ն մնում է օրինական տեխնոլոգիական տեղաշարժ, պատմությունը՝ 19-րդ դարի երկաթուղային բումերից մինչև 1990-ականների ինտերնետային ընդլայնում, ցույց է տալիս, որ նորարարությունների վրա հիմնված ներդրումային ալիքներին հաճախ հաջորդում են կործանարար մրցակցությունը և շուկայի ցավալի կոնսոլիդացիան։
Բաժնետոմսերի գնահատումներից դուրս, կառուցվածքային ռիսկերը ներառում են ԱՄՆ պետական ֆիսկալ դեֆիցիտի աճը՝ ՀՆԱ-ի 7%-ից ավելի, և պետական պարտքի ֆինանսավորման գործում լծակներ օգտագործող հեջ-ֆոնդերի աճող դերը։ Ֆինանսական փորձագետները ենթադրում են, որ շուկայական ուղղման պատճառ կարող են հանդիսանալ մի շարք գործոններ, այդ թվում՝ երկարաժամկետ տոկոսադրույքների բարձրացումը, աշխարհաքաղաքական անկայունությունը կամ հանկարծակի գիտակցումը, որ AI-ի շահույթի ընթացիկ ակնկալիքներն անկայուն են։