Ըստ Shannon Connellan-ի Mashable-ի համար պատրաստված զեկույցի՝ 1892 թվականի օգոստոսի 4-ին Մասաչուսեթս նահանգի Ֆոլ Ռիվեր քաղաքի Երկրորդ փողոցի 92 հասցեում գտնվող առանձնատանը տեղի ունեցած կրկնակի սպանությունը դարձավ ամերիկյան դատական պատմության ամենաքննարկվող էջերից մեկը: Էնդրյու Բորդենը և նրա երկրորդ կինը՝ Էբին, սպանվել էին կացնի կամ կացնիկի հարվածներից, իսկ նրանց 32-ամյա դուստրը՝ Լիզին, 1893 թվականին կանգնել էր դատարանի առաջ և արդարացվել: Ռայան Մերֆիի և Իան Բրեննանի Netflix-յան «Հրեշը» սերիալը վերադառնում է այս պատմական գործին՝ ուսումնասիրելով, թե ինչպես է հեռուստատեսային ձևաչափը վերստեղծում հարյուրամյա վաղեմության դեպքերը։
Պատմական փաստեր և գեղարվեստական հավելումներ
1893 թվականի դատավարության ընթացքում ստեղծվել է ավելի քան 3000 էջից բաղկացած վկայությունների արխիվ, սակայն սպանության զենքը երբեք չի գտնվել, և ոչ ոք այլևս պատասխանատվության չի ենթարկվել։ Սերիալը զգալի շեղումներ է թույլ տալիս պատմական իրողություններից: Մինչ պատմաբանները նշում են, որ սպանության պահին տանը եղել է միայն իռլանդացի աղախին Բրիջեթ Սալիվանը, սերիալում նա ներկայացվում է որպես Լիզիի մտերիմ զուգընկեր և հանցակից, ինչի վերաբերյալ պատմական ապացույցներ չկան:
Ընտանիքի անդամների կերպարները նույնպես տարբերվում են իրական արխիվային փաստաթղթերից: Չարլի Հաննամի մարմնավորած Էնդրյու Բորդենը ներկայացված է որպես փայտամշակող, մինչդեռ իրական կյանքում նա հարուստ բանկիր և տեքստիլ արդյունաբերության ներդրող էր: Ռեբեկա Հոլի մարմնավորած Էբի Բորդենը պատկերված է որպես խիստ բացասական կերպար, իսկ Էլլա Բիթիի խաղացած Լիզին ներկայացվում է որպես հասարակական նորմերից դուրս, հուզականորեն ճնշված կին, ով, ըստ շրջանառվող միֆերի, զբաղվել է գողությամբ:
Սպանությունների մեկնաբանությունն ու դրդապատճառները
Սերիալում առաջ է քաշվում սպանությունների մի քանի հնարավոր դրդապատճառ՝ սկսած ընտանեկան բռնությունից մինչև այն հանգամանքը, որ Էնդրյուն Լիզիին դուրս է թողել կտակից, չնայած պատմաբանները նշում են, որ նա իրականում կտակ չի թողել: «Հրեշը» ցուցադրում է սպանությունները երկու անգամ՝ առաջինը՝ լուռ սկզբնամասում, որը մոտ է պատմական վարկածներին, իսկ ավելի ուշ՝ 4-րդ և 5-րդ դրվագներում, որտեղ ներառված են բարդ դրամատիկական տեսարաններ Բրիջեթի մասնակցությամբ: