Նոր հետազոտությունը հերքում է թասմանյան վագրի՝ «գայլանման» գիշատիչ լինելու մասին առասպելը

Գաղութատիրական կարծրատիպերը և տեսակի ոչնչացումը

Թասմանյան վագրը (թիլացին) ոչնչացվել է այն սխալ համոզմունքի պատճառով, որ այն վտանգ է ներկայացնում անասնապահության համար։ Nature Communications ամսագրում հրապարակված նոր հետազոտությունը ցույց է տալիս, որ գաղութատիրական շրջանի բնակիչները այս կենդանուն համարել են գայլի «պրիմիտիվ» տարբերակ՝ հիմնվելով նրա արտաքին նմանության վրա։ Այս սխալ ընկալումը հանգեցրել է պետական պարգևավճարների համակարգի ներդրմանը, որն էլ ի վերջո հանգեցրել է տեսակի լիակատար ոչնչացմանը 1936 թվականին։

Ֆլինդերսի համալսարանի պրոֆեսոր և հետազոտության գլխավոր հեղինակ Վերա Վայսբեկերի խոսքով՝ Թասմանիայի բրիտանացի վերաբնակիչները անծանոթ կենդանատեսակները դիտարկում էին որպես եվրոպական ծանոթ տեսակների աղավաղված կրկնօրինակներ։ Իրականում անասունների կորուստները հիմնականում պայմանավորված են եղել վայրի շների և անասնապահության ոչ պատշաճ կազմակերպմամբ, այլ ոչ թե թիլացիների որսով։

Նյութը պատրաստվել է CNN-ի հրապարակած տեղեկությունների հիման վրա։

Գանգի կառուցվածքը և սնման առանձնահատկությունները

Նոր վերլուծությունը հերքում է թիլացինի՝ գայլի նման որս անելու վարկածը։ Թեև թիլացինն ունեցել է մեծ գանգ, դնչի կառուցվածքը եղել է երկար և նուրբ, այլ ոչ թե հզոր, ինչպես գայլինը։ Հետազոտողները պարզել են, որ թիլացինի ծնոտի մեխանիկան ավելի մոտ է եղել որոշ կոկորդիլոսների, ինչը թույլ է տվել իրականացնել արագ և հզոր կծումներ՝ փոքր որս բռնելու համար, այլ ոչ թե պայքարել խոշոր անասունների հետ։

Կենսաբազմազանություն և «վերակենդանացման» ջանքեր

Այս բացահայտումը կարևոր է նաև թիլացինի «վերակենդանացման» ժամանակակից նախագծերի համար, որոնք իրականացվում են Մելբուռնի համալսարանի և Colossal Biosciences ընկերության կողմից։ Թեև Վայսբեկերը չի մասնակցում այդ գենետիկ աշխատանքներին, նա ընդգծում է, որ գիտական հետազոտությունները պետք է կենտրոնանան պահպանության գենետիկայի և վերարտադրողական կենսաբանության զարգացման վրա, որպեսզի հնարավոր լինի պաշտպանել ներկայումս վտանգված տեսակները։