Բողոքի ցույցեր Չիկագոյի փողոցներում՝ զինվորների տեղակայման սպասումով
Չիկագոյում չորեքշաբթի երեկոյան քաղաքային կյանքը լի էր անհանգստությամբ։ Հարյուրավոր մարդիկ դուրս էին եկել Միչիգան պողոտա՝ բողոքելու Տեխասի ազգային գվարդիայի սպասվող տեղակայման դեմ, որը նպատակ ուներ ուժեղացնել ներգաղթի վերահսկումը և աջակցել տեղական Միգրացիայի և մաքսային հսկողության (ICE) մարմիններին։ Այս քայլը բողոքի ալիք էր բարձրացրել քաղաքի տարբեր հատվածներում՝ սփռվելով կենտրոնից մինչև հեռավոր արվարձաններ։
Տեխասի ազգային գվարդիայից սպասվում էր 200 զինվոր, իսկ Իլինոյսի ազգային գվարդիայից՝ 300 զինվոր, ըստ ԱՄՆ զինված ուժերի հրապարակած առաքելության ամփոփագրի։ Գործողության հիմնական նպատակն էր ապահովել Բրոդվյուի ICE կենտրոնի անվտանգությունը և աջակցել դաշնային գործակալներին։ Սակայն երեկոյան, երբեք զինվորներ չկային կենտրոնում, նրանց տեղակայումը մնաց անորոշության և անհանգստության մեջ։
Մոմավառ երեկույթներ և ազատ խոսքի գոտիներ՝ համայնքների արձագանքը
Մոտ տասնյակ մարդիկ հավաքվել էին Բրոդվյուի ICE կենտրոնի մոտ՝ ազատ խոսքի գոտիներում, իսկ մյուսները Ջոլիեթում անցկացրել էին մոմավառ երեկույթ՝ Էլվուդի մոտ, որտեղ տեղակայված էին Տեխասի զինվորները։ Բողոքողներին միավորում էին վախը, հույսը և վճռականությունը։
Ջոլիեթի ավագ դպրոցի խորհրդի անդամ և լիցենզավորված սոցիալական աշխատող Լորենա Գերերոն խոսեց հավաքվածների հետ՝ ընդգծելով ներգաղթի ուժեղացված վերահսկման հետևանքները․ «Ես գիտեմ, ինչ է նշանակում դպրոց գնալ և տուն վերադառնալ՝ առանց հայրիկի, ով արտաքսվել է։ Մեր երեխաները վախենում են, վախենում են դպրոց գնալու համար»։ Նրա խոսքերը խոր ազդեցություն ունեցան ներկաների վրա, հատկապես համայնքի լատինական բնակչության շրջանում։
Բրոդվյուում բողոքողները ցրվեցին մոտավորապես 6-ին՝ նոր սահմանված գյուղական պարետային ժամից հետո։ Սա հիշեցում էր, որ քաղաքացիական ակտիվիզմը հաճախ բախվում է պաշտոնական սահմանափակումների։ Սակայն անհանգստությունն ու վճռականությունը մնացին, հատկապես վերջին սահմանապահ գործողություններից և զինվորականների մոտակա ներկայությունից հետո։
Քաղաքական լարվածություն և իրավական պայքար
Տեխասի ազգային գվարդիայի տեղակայման որոշումը հետևեց նախագահ Դոնալդ Թրամփի՝ Իլինոյս զինված ուժեր ուղարկելու սպառնալիքներին, չնայած նահանգապետ Ջեյ Բի Փրիցկերի և այլ դեմոկրատների ընդդիմությանը։ Թրամփը սպառնաց օգտագործել «Ապստամբության ակտը»՝ շրջանցելով դատարանի որոշումները։ Նա նույնիսկ հայտարարեց, որ Իլինոյսի պաշտոնյաները, այդ թվում՝ Փրիցկերը և Չիկագոյի քաղաքապետ Բրենդոն Ջոնսոնը, պետք է բանտարկվեն՝ դաշնային գործակալների պաշտպանությունը չապահովելու համար։
Շաբաթվա սկզբին դաշնային դատավորը մերժել էր Փրիցկերի և Իլինոյսի գլխավոր դատախազ Քվամե Ռաուլի միջնորդությունը՝ ժամանակավորապես արգելափակելու զինվորների տեղակայումը։ Հինգշաբթի նախատեսված էր լսում նրանց միջնորդության վերաբերյալ, և ակտիվիստներն ու տեղական քաղաքական գործիչները հույս ունեին դատարանի միջամտության վրա։
Քաղաքի կենտրոնում բողոքի ցույցի ժամանակ 26-րդ շրջանի ավագանու անդամ Ջեսի Ֆուենտեսը համեմատեց ազգային գվարդիայի տեղակայումը «գեստապո» ուժի հետ։ Նա, ով վերջերս ձեռնաշղթայվել էր դաշնային գործակալների կողմից Հումբոլդտ պարկի հիվանդանոցում, ասաց. «Վաղը մեր օրը կլինի դատարանում։ Մենք հույս ունենք, որ դատավորը կպաշտպանի ժողովրդավարությունը և կդատարկի, որ ազգային գվարդիան մեր քաղաքում տեղ չունի»։
Մարդիկ՝ փողոցում, համերաշխություն և մտահոգություն
Միչիգան պողոտայում հավաքված բողոքողների մեջ համերաշխությունը զգալի էր։ Լոյոլայի համալսարանի ուսանող Մերեդիթ Շոմեյքերը ասաց․ «Նրանց համար, ովքեր վախենում են, ովքեր բանտարկված են, մենք պայքարում ենք ձեզ համար։ Մենք չենք աջակցում տեղի ունեցողին»։
Այլ ցուցարարներ իրենց մասնակցությունը համարում էին պայքար՝ ահաբեկման և իրավունքների խախտման դեմ։ Լինքոլնշիրից Ջինա Յուն-Միտչելը նշեց․ «Մենք կարող ենք պաշտպանել նրանց, ովքեր չեն կարող պաշտպանել իրենց։ Իրավունքի համակարգը քանդվում է, և մենք բոլորս պետք է ինչ-որ բան անենք, որ դա այսպես չշարունակվի»։
Բողոքում ներկա էին նաև վետերաններ։ Ռոբերտ Բոուենը, ծովային ուժերի վետերան, բացահայտեց իր զզվանքը վերջին սահմանապահների գործողությունների նկատմամբ․ «Դա ամերիկյան չէ։ Քաղաքացի լինելը կամ չլինելը կարևոր չէր։ Դա չպետք է տեղի ունենար»։
Աիդեն Փրայսը, ծովային ուժերի վետերան և քաղաքացիագիտության ուսուցիչ, խոստովանեց, որ այս իրադարձությունները ծանր ազդեցություն են ունեցել իր դասարանում․ «Ես ինձ կեղծավոր եմ զգում։ Ես դասավանդում եմ այն, ինչ մեր կառավարությունը չի կիրառում։ Այս իրավունքները պետք է տրվեն երկրի սահմաններում գտնվող յուրաքանչյուրին»։ Փրայսը հավելեց․ «Ես տեսնում եմ այնպիսի բաներ, որոնք նման են նրան, երբ զինվորականը ձերբակալում է Թալիբանի կամ Ալ-Քաիդայի անդամին, բայց այստեղ՝ Չիկագոյի հարավային թաղամասերում, այդ մարդիկ երեխաներ ու տատիկներ են»։
Ինչ է սպասվում․ Անորոշություն և վճռականություն
Քաղաքը սպասում էր հինգշաբթի դատական լսմանը՝ լարվածությամբ լցված մթնոլորտում։ Բողոքողների ուղերձը հստակ էր․ նրանք չեն լռի, անկախ պարետային ժամերից կամ ահաբեկումներից։ Նրանց ներկայությունը փողոցներում, մոմավառ երեկույթներում և հրապարակներում արտահայտում է խոր նվիրվածություն համայնքի պաշտպանությանը և այն արժեքներին, որոնք, ըստ նրանց, սպառնալիքի տակ են։
Միևնույն ժամանակ, զինվորների իրական տեղակայումը և դերը դեռևս անորոշ են, և թե կողմնակիցները, թե ընդդիմադիրները շարունակում են անհանգիստ սպասել։ Իրավական և քաղաքական պայքարը շարունակվում է, և Չիկագոյի պատմությունը այժմ կապված է ներգաղթի, դաշնային իշխանության և բողոքի իրավունքի ազգային քննարկումներին։
Հաջորդ օրերը կփորձարկեն ոչ միայն փողոցում գտնվողների վճռականությունը, այլև ժողովրդավարական ինստիտուտների ուժը՝ անվտանգությունը, իրավունքները և համայնքի բարեկեցությունը հավասարակշռելու հարցում։
Վերլուծություն․ Տեխասի ազգային գվարդիայի տեղակայումը Չիկագոյում դարձել է ներգաղթի վերահսկման և դաշնային իշխանության շուրջ ծագած լարվածության կենտրոն։ Բողոքի մասշտաբը, իրավական պայքարը և անձնական պատմությունները բացահայտում են մի քաղաք և երկիր, որոնք պայքարում են արդարության, պատկանելության և պետական իշխանության սահմանների մասին հարցերի հետ։ Այս բախումների արդյունքը կհնչի ոչ միայն Չիկագոյում, այլ նաև ամբողջ երկրում՝ ձևավորելով քաղաքացիական ակտիվիզմի և ժողովրդավարության դիմադրության սահմանները անորոշ ժամանակներում։