Անձնական սոցիալական ապահովության ցանցերի վերելքը
Ինստիտուցիոնալ ճգնաժամի, կյանքի թանկացման և հանրային առողջապահական համակարգերի բացերի պայմաններում քրաուդֆանդինգային հարթակները, ինչպիսին է GoFundMe-ն, աննկատորեն վերածվել են հանրային աջակցության կենսական, թեև ոչ կայուն գործիքների: Ամբողջ աշխարհում մարդիկ, ովքեր բախվում են հանկարծակի անձնական աղետների, բժշկական ճգնաժամերի կամ համայնքային կարևոր վայրերի կորստի վտանգին, ավելի ու ավելի հաճախ են շրջանցում պետական ու ֆինանսական ավանդական կառույցները՝ օգնության խնդրանքով դիմելով անմիջապես հանրությանը:
CBS News-ի, Western Telegraph-ի և YourSun-ի կողմից փաստագրված վերջին արշավները հստակ ցույց են տալիս այս խնդրանքների բազմազան և հրատապ բնույթը: Ուելսում բնակվող մի ընտանիքից, որը պայքարում է մանկական ուղեղային կաթվածով հիվանդ երեխայի համար հատուկ սայլակ ձեռք բերելու համար, մինչև Ֆլորիդայում ալիգատորի հարձակումից տուժած շան բուժման հսկայական ծախսերը հոգալու փորձերը և Մեն նահանգում պատմական բոուլինգի սրահը պահպանելու համար պայքարող երիտասարդ ձեռնարկատերը՝ քրաուդֆանդինգը դառնում է կենսական միջոց, որը միաժամանակ արտացոլում է պետական աջակցության սահմանափակումները:
Բժշկական քրաուդֆանդինգի դրդապատճառները և համակարգային բացերը
Անձնական քրաուդֆանդինգի ամենաակտիվ ուղղություններից մեկը բժշկական ծախսերի և հատուկ սարքավորումների բարձր գներն են, նույնիսկ այն երկրներում, որտեղ գործում է զարգացած պետական առողջապահություն: Ուելսի Հավերֆորդուեսթ քաղաքում երեք տարեկան Այդեն Թրիբելի ընտանիքը GoFundMe-ի միջոցով փորձում է հավաքել 8,500 ֆունտ ստերլինգ՝ Tiny Trax տեսակի էլեկտրական հաշմանդամային սայլակի համար: Այդենը ծնվել է ժամանակից շուտ՝ հղիության 29-րդ շաբաթում, և նրա մոտ ախտորոշվել է սպաստիկ կվադրիպլեգիա (մանկական ուղեղային կաթվածի ծանր ձև, որն ազդում է բոլոր չորս վերջույթների վրա):
Չնայած Մեծ Բրիտանիայի Ազգային առողջապահական ծառայությունը (NHS) տրամադրում է հիմնական բժշկական օգնություն, երեխայի մայրը՝ Սոֆի Թրիբելը, նշում է, որ իրենք ստիպված են եղել դիմել մասնավոր ֆիզիոթերապիայի և հիդրոթերապիայի ծառայություններին, որոնք պետականորեն ամբողջությամբ չեն փոխհատուցվում: Հատուկ սայլակը, որը կարող է «աճել» երեխայի հետ միասին և ունի բարձր անցանելիություն, թույլ կտա երեխային մասնակցել դպրոցական էքսկուրսիաներին, սակայն դրա արժեքն անհասանելի է ընտանիքի համար: Ավանդական բարեգործական կազմակերպությունները ծանրաբեռնված են դիմումների մեծ հոսքով, ինչի պատճառով ընտանիքը ստիպված է եղել դիմել հանրությանը: Զեկույցի պատրաստման պահին հավաքվել էր պահանջվող գումարի չնչին մասը՝ ընդամենը 446 ֆունտ ստերլինգ:
Հանկարծակի ճգնաժամեր և անձնական խնայողությունների սպառում
Բացի քրոնիկ հիվանդություններից, հանկարծակի արտակարգ պատահարները կարող են ակնթարթորեն քայքայել ընտանեկան բյուջեն: Նման մի դեպք տեղի է ունեցել Ֆլորիդայի Ինգլվուդ քաղաքում, որտեղ ընտանիքը բախվել է 15,000 դոլարի անասնաբուժական հաշվին այն բանից հետո, երբ նրանց 9 ֆունտանոց յորքշիրյան տերյերին՝ Զոուիին, սեփական բակի ջրանցքում հարձակման է ենթարկել ալիգատորը: Շունը ողջ է մնացել երեք ժամ տևած վիրահատությունից հետո, որի ընթացքում վերականգնվել են նրա չորս կոտրված կողերն ու վնասված թոքերը:
Շան տիրոջ դուստրը՝ Լաուրա Դույմովիչը, ստիպված է եղել ամբողջությամբ դատարկել իր անձնական խնայողությունները, որոնք պահում էր մեքենա գնելու համար, որպեսզի վճարի անհետաձգելի վիրահատության համար: Ֆինանսական ծանր բեռը թեթևացնելու համար նա նախաձեռնել է GoFundMe արշավ, որն առայժմ հավաքել է մոտ 2,200 դոլար: Այս իրավիճակը ցույց է տալիս ժամանակակից քրաուդֆանդինգի բնորոշ կողմերից մեկը. մարդիկ ստիպված են լինում սպառել իրենց բոլոր խնայողությունները հանկարծակի աղետի պահին, իսկ հետո դիմել հանրային աջակցությանը՝ երկարաժամկետ ֆինանսական կոլապսից խուսափելու համար:
Համայնքային կենտրոնները որպես փոխօգնության ցանցեր
Մինչ ոմանք օգտագործում են հարթակները անձնական խնդիրների լուծման համար, մյուսները պահպանում են այն ֆիզիկական տարածքները, որոնք միավորում են տեղի բնակիչներին: Մեն նահանգի Էլսվորթ քաղաքում 24-ամյա Օթըմ Մոուերին արդեն վեց տարի է, ինչ պայքարում է Ellsworth Candlepin Bowling Alley պատմական բոուլինգի սրահի պահպանման համար: Մոուերին, ով 18 տարեկանում ստանձնել է սրահի կառավարումը՝ այն քանդումից փրկելու համար, բախվել է բազմաթիվ դժվարությունների՝ փոթորկից վնասված հաղորդալարեր, կտուրի արտահոսք, ջրատար խողովակների վթար և համավարակի սահմանափակումներ:
Նա և իր փեսացուն՝ Ռայան Լաունդերը, ստեղծել են GoFundMe արշավ, սակայն ստացված միջոցներն ու սեփական փոքր շահույթը նրանք ուղղում են ոչ թե անձնական կարիքներին, այլ համայնքին՝ կազմակերպելով սննդի հանձնման ակցիաներ և անվճար նախաճաշեր տեղի բնակիչների համար: Բացի այդ, սրահը դարձել է ապաստարան ընտանեկան բռնության ենթարկված անձանց համար, որտեղ անցկացվում են թերապևտիկ հանդիպումներ: Այս դեպքում քրաուդֆանդինգը գործում է ոչ թե որպես սովորական ֆինանսական գործարք, այլ որպես համայնքային փոխօգնության էկոհամակարգի օժանդակ գործիք: