Պետություն և Եկեղեցի. հասարակության նոր բևեռացման վտանգը

Ամենադիտվածներ

Nikol-Garegin B

Արագ Ընթերցում

  • Պետության և Եկեղեցու միջև լարվածությունը հասարակությանը կրկին բաժանում է երկու ճամբարի։
  • Պետական ինստիտուտների և Եկեղեցու օգտագործումը քաղաքական պայքարում խորացնում է հասարակական պառակտումը։
  • Անհրաժեշտ է ձևավորել հանրային դիրքորոշում, որը կմերժի երկու ճամբարների միջև ընտրություն կատարելու պարտադրանքը։

Հայաստանում կրկին ակտիվացել է հասարակությունը «սև ու սպիտակի» բաժանելու վտանգավոր միտումը։ Այս անգամ հակամարտության կիզակետում պետության և Եկեղեցու հարաբերություններն են։ Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսի շուրջ ծավալվող դատական գործընթացները նոր թափ են հաղորդել այն բաժանարար գծին, որը քաղաքացիներից պահանջում է ընտրություն կատարել իշխանության և հոգևոր իշխանության միջև։ Այս մոտեցումը ոչ միայն պարզունակ է, այլև վտանգավոր, քանի որ ստիպում է մարդկանց հրաժարվել հավասարակշռված դիրքորոշումներից։

Հնարավոր է պաշտպանել պետության շահերը՝ առանց իշխանության յուրաքանչյուր քայլն արդարացնելու, և հնարավոր է հարգել Եկեղեցին՝ առանց նրա ղեկավարության բոլոր որոշումները պաշտպանելու։ Հիմնական խնդիրը պետք է լինի ոչ թե այն, թե ով է ավելի մեղավոր, այլ այն, թե ինչպես են այս գործընթացները ազդում Հայաստանի վրա։ Քաղաքական հակամարտության տրամաբանությամբ պետական ինստիտուտների կամ Եկեղեցու շահագործումը միայն խորացնում է պառակտումը։ Հանրությունը պետք է հրաժարվի դառնալու կողմերից որևէ մեկի «բանակը» և պահանջի խնդիրների առողջ լուծումներ։

Հետևեք մեզ Telegram-ում
|
Հրապարակող:Ազատ TV Խմբագրություն

Ամենաթարմ