Այս տպավորիչ սև-սպիտակ լուսանկարում երիտասարդ Ժան-Պոլ Բելմոնդոն պատկերված է 1960 թվականի փարիզյան բռնցքամարտի ռինգի կիզակետում։ Նրա մարմինը լարված է, ճակատին՝ քրտինքի կաթիլներ, իսկ հայացքը՝ կենտրոնացած մրցակցի վրա։ Ի տարբերություն այն հեգնական ու հմայիչ ժպիտի, որը հետագայում պետք է դառնար նրա այցեքարտը «Նոր ալիքի» ֆիլմերում, այստեղ մենք տեսնում ենք Բելմոնդոյին՝ առանց դերասանական դիմակի։ Նրա կեցվածքը՝ ձեռքերը բարձրացրած, ուսերը լարված, վկայում է այն մասին, որ նա ոչ թե պարզապես լուսանկարվում է, այլ իսկապես զբաղված է ռինգի կոշտ աշխատանքով։ Ֆոնը մշուշոտ է, ինչը ավելի է ընդգծում դերասանի կերպարի կոպիտ, առնական գծերը։ Լուսանկարը ֆիքսել է մի պահ, երբ Բելմոնդոն դեռևս միայն սկսում էր իր ճանապարհը դեպի համաշխարհային փառք։
Պատկերի հետևում թաքնված պահը
1960 թվականը բեկումնային էր Բելմոնդոյի համար։ Ժան-Լյուկ Գոդարի «Վերջին շնչում» ֆիլմը հենց այդ ժամանակ էր գրավում աշխարհը՝ փոխելով կինոյի մասին պատկերացումները։ Այս լուսանկարը մեզ հիշեցնում է, որ նախքան աստղ դառնալը, Բելմոնդոն սովորական երիտասարդ էր, ով իր էներգիան ծախսում էր ոչ միայն նկարահանման հրապարակում, այլև ռինգում։ Սա կամուրջ է անհայտ դերասանի և համաշխարհային լեգենդի միջև։ Նրա մարմնի լարվածությունը նույնն է, ինչ նրա կերտած կինոհերոսներինը՝ անհանգիստ, ըմբոստ և միշտ պատրաստ պայքարի։ Լուսանկարը ցույց է տալիս, որ նրա կերպարը՝ որպես կոշտ, բայց հմայիչ տղամարդու, ծնվել է ոչ թե սցենարիստների գրասեղաններին, այլ իրական կյանքի փորձությունների արդյունքում։
Լուսանկարչի և ծագման մասին
Լուսանկարի հեղինակը հստակ հայտնի չէ, ինչը բնորոշ է 1960-ականների ֆրանսիական ֆոտոլրագրությանը։ Այն հավանաբար արվել է որպես սպորտային ռեպորտաժի մի մաս՝ փարիզյան պարբերականներից մեկի համար։ Լուսանկարը պահպանվել է որպես արխիվային նյութ, որը հետագայում դարձել է Բելմոնդոյի կենսագրության անբաժանելի մասը՝ ապացուցելով, որ նրա կյանքը միշտ եղել է արվեստի և իրական կյանքի միաձուլում։ Այս անանունությունը լուսանկարին հաղորդում է վավերագրական ճշմարտացիություն՝ զերծ պահելով այն գովազդային կամ բեմադրված լինելու կասկածներից։
Պատմական համատեղստ
Բելմոնդոյի սերը բռնցքամարտի հանդեպ պարզապես հոբբի չէր։ Ծնված լինելով քանդակագործի ընտանիքում՝ նա երիտասարդ տարիքում փնտրում էր իր տեղը, և սպորտը տվեց նրան անհրաժեշտ կարգապահություն։ Բռնցքամարտը նրան սովորեցրեց ընդունել պարտությունը և շարունակել պայքարը, ինչը հետագայում օգնեց նրան դերասանական կարիերայում։ Նա երբեք չի եղել «ստուդիական» դերասան, նա միշտ եղել է մարդ, ով գիտի՝ ինչպես հարված ստանալ և ինչպես հարվածել՝ լինի դա ռինգում, թե կինոյում։ Ֆրանսիական Նոր ալիքի ռեժիսորները օգտագործեցին նրա այս ֆիզիկական կարողությունները՝ ստեղծելով մի նոր տեսակի հերոս, ով շարժվում էր ազատ և բնական։
Ինչո՞ւ է այն կարևոր այսօր
Այս լուսանկարը մարդկայնացնում է լեգենդին։ Այն հիշեցնում է, որ Բելմոնդոն միշտ մնացել է «Բեբել»՝ ըմբոստ և անկեղծ։ Լուսանկարը վկայում է, որ նրա հաջողության հիմքում ընկած էր ոչ միայն տաղանդը, այլև այն կոփվածությունը, որը նա ձեռք էր բերել ռինգում։ Նայելով այս պատկերին՝ մենք տեսնում ենք ոչ թե աստղի, այլ մարդու, ով պատրաստ է ցանկացած մարտահրավերի։ Այն մնում է կարևոր պատմական վկայություն այն դարաշրջանի, երբ կինոն դուրս եկավ փողոցներ՝ դառնալով ավելի մոտ հասարակ մարդուն։