Վաշինգտոնի և Երուսաղեմի միջև լուրջ տարաձայնություններ են ծագել Ջարեդ Քուշների հրապարակային հայտարարություններից հետո, ըստ որոնց՝ Միացյալ Նահանգները նպատակաուղղված օգտագործել են Դոհայի վրա իրականացված ռազմական հարվածից հետո Իսրայելի դիվանագիտական մեկուսացումը՝ վարչապետ Բենիամին Նեթանյահուի կառավարությանը Գազայում հրադադարի համաձայնագիր պարտադրելու համար: The New Yorker պարբերականի ծավալուն հոդվածում Քուշները, ով հատուկ բանագնաց Սթիվ Վիտկոֆի հետ միասին գործել է որպես Սպիտակ տան առանցքային ներկայացուցիչ, մանրամասնել է, թե ինչպես են ամերիկացի բանագնացները նկատել Իսրայելի աշխարհաքաղաքական խոցելիությունը Կատարի տարածքում հասցված հարվածից հետո և օգտագործել այդ ճնշման լծակը դիվանագիտական բեկում ապահովելու համար: Այս բացահայտումը խիստ արձագանք է առաջացրել Երուսաղեմում, որտեղ բարձրաստիճան պաշտոնյաները վճռականորեն հերքել են Քուշների ներկայացրած վարկածը:
Իսրայելի քաղաքական և ռազմական շրջանակները արագորեն հանդես են եկել բանակցությունների վերաբերյալ Քուշների վարկածի հերքումով: Ինչպես հաղորդում է i24NEWS լրատվամիջոցը, իսրայելցի պաշտոնյաները պնդում են, որ Գազայի հրադադարի շրջանակը ստորագրելու կառավարության որոշումը հիմնված է եղել ինքնուրույն ռազմավարական գնահատականների, պատանդների ազատ արձակման առաջնահերթությունների և տեղում առկա անվտանգային պահանջների վրա, այլ ոչ թե ամերիկյան ճնշման: Միևնույն ժամանակ, CBN News-ը հայտնել է, որ Երուսաղեմում պաշտոնյաները խորապես դժգոհ են Քուշների խոստովանությունից՝ նշելով, որ Իսրայելը որպես ճնշման տակ զիջումների գնացած կողմ ներկայացնելը վնասում է իսրայելական կառավարության ինքնիշխան հեղինակությանը և երկկողմ վստահությանը:
Դիվանագիտական լարվածություն Վաշինգտոնի ճնշման մարտավարության շուրջ
Այս տարաձայնությունը ընդգծում է խոր հակասությունը Թրամփի վարչակազմի բանագնացների կիրառած ոչ ավանդական դիվանագիտական մեթոդների շուրջ: Քուշները, ով միջազգային հարաբերությունները դիտարկում է բիզնես գործարքների պրիզմայով, այս քայլը նկարագրել է որպես քաղաքական ճնշման գործնական կիրառում՝ ամիսներ տևած բանակցային փակուղին հաղթահարելու համար: Ըստ նրա վարկածի՝ երբ Իսրայելը հայտնվեց միջազգային մեկուսացման մեջ Դոհայում իրականացված հարվածից հետո, Վաշինգտոնը տեսավ առավելագույն ճնշում գործադրելու հնարավորություն: Ամերիկյան դիվանագիտական աջակցության և ռազմական մատակարարումների երաշխիքները կապելով Գազայի բանակցություններում առաջընթացի հետ՝ ամերիկացի բանագնացները Իսրայելի ղեկավարությանը մղեցին համաձայնության:
Դոհայի հարվածը լուրջ աշխարհաքաղաքական ցնցումներ էր առաջացրել Մերձավոր Արևելքում: Կատարի տարածքում ռազմական թիրախներին հարվածելը սպառնում էր քանդել հետախուզական տվյալների փոխանակման ցանցերը և չեղարկել Ծոցի երկրների հետ միջնորդական ուղիները: Կատարի՝ որպես հիմնական միջնորդի դերի խաթարումը Իսրայելին կանգնեցրեց դիվանագիտական շրջափակման սպառնալիքի առջև: Քուշների խոստովանությունն այն մասին, որ Վաշինգտոնը դիտավորյալ օգտագործել է այդ խոցելի պահը, Երուսաղեմում ընկալվել է որպես գաղտնի համագործակցության սկզբունքների խախտում:
Գործարքային դիվանագիտություն և մասնավոր շահեր
Բացի Գազայի հրադադարի շուրջ վեճից, Քուշների հայտարարությունները կրկին ուշադրություն են հրավիրել նրա պաշտոնական դիվանագիտական դերի և մասնավոր բիզնես շահերի բախման վրա: The New Yorker-ի փոխանցմամբ՝ Քուշները ղեկավարել է Affinity Partners մասնավոր ներդրումային հիմնադրամը, որը միլիարդավոր դոլարներ է կառավարում Ծոցի պետական հիմնադրամներից (այդ թվում՝ Սաուդյան Արաբիայից, ԱՄԷ-ից և Կատարից)՝ միաժամանակ վարելով ԱՄՆ պաշտոնական արտաքին քաղաքականությունը տարածաշրջանում: Փորձառու դիվանագետները մտահոգություն են հայտնել բիզնեսի և պետական դիվանագիտության այսպիսի միախառնման կապակցությամբ:
Հոդվածում նաև նշվում է ավանդական հետախուզական և միջուկային մասնագետների դժգոհությունը Քուշների և Վիտկոֆի բանակցային ոճից: Իրանի դեմ ռազմական գործողություններից առաջ Ժնևում Իրանի արտգործնախարար Աբաս Արաղչիի հետ վարած միջուկային բանակցությունների ընթացքում ամերիկացի բանագնացները գործել են առանց ռազմական և միջուկային տեխնիկական փորձագետների: Սպառազինությունների վերահսկման ասոցիացիայի փորձագետները նշել են, որ բանագնացները լիովին չեն ընկալել Իրանի առաջարկած տեխնիկական զիջումների էությունը, ինչը նպաստել է բանակցությունների ձախողմանը և ռազմական էսկալացիային:
Քաղաքական արձագանքը Երուսաղեմում և ռազմավարական հետևանքները
Երուսաղեմում Քուշների բացահայտումները քաղաքական լուրջ ալեկոծություն են առաջացրել: Ընդդիմադիր գործիչները կառավարությանը մեղադրել են ամերիկյան ճնշումներին տեղի տալու և ինքնիշխանությունը զիջելու մեջ: Միևնույն ժամանակ, աջակողմյան կոալիցիոն գործընկերները քննադատել են վարչապետին՝ արտաքին բանագնացներին Իսրայելի անվտանգության սահմանափակումներ թելադրելու հնարավորություն տալու համար: Կառավարության պաշտոնական ներկայացուցիչները շարունակում են պնդել, որ Իսրայելը գործել է բացառապես սեփական ազգային շահերից ելնելով, իսկ Վաշինգտոնի հետ կոորդինացումը հիմնված է եղել փոխադարձ նպատակների վրա:
Վերլուծաբանները նշում են, որ ճնշման նման մարտավարության հրապարակայնացումը կարող է վնասել ԱՄՆ-Իսրայել ռազմավարական գործընկերությունը: Թեև Վաշինգտոնը շարունակում է տրամադրել ռազմական և դիվանագիտական աջակցություն, դիվանագիտական մեկուսացումը դաշնակցի դեմ որպես զենք օգտագործելու փաստի ընդունումը լուրջ անվստահություն է մտցնում երկկողմ հարաբերություններում: