Ջոջոյի մեկուսացումը և հոգեբանական վիճակը
Գաբոնի Lekedi հիմնադրամի մասնագետները 11-ամյա գորիլա Ջոջոյի մոտ կիրառում են ջերմային պատկերման (thermal imaging) տեխնոլոգիա՝ նրա վիճակը վերահսկելու համար։ Սասեքսի համալսարանի պրոֆեսոր Ջիլիան Ֆորեսթերը (BBC), որը հետազոտում է Ջոջոյին որպես մեծ կապիկների հոգեբանության ավելի լայն հետազոտության մաս, նշում է, որ կենդանու մոտ առկա է «քթային անկում»՝ արյան շրջանառության խանգարում, որը բնորոշ է երկարատև սթրեսային վիճակում գտնվող պրիմատներին։ Ջոջոն, որը հավանաբար անցել է 20-ը, մանկուց առևանգվել է որսագողերի կողմից՝ ընտանիքի կորստից հետո, և մինչև 2015 թվականը պահվել է փոքրիկ վանդակում՝ մասնավոր կենդանաբանական այգում։ Խնամակալները նշում են, որ նա ակնհայտորեն կարոտում է շփումը՝ փորձելով փոխգործակցել մարդկանց հետ կամ կանչեր հնչեցնելով, որոնք վայրի բնության մեջ արուներն օգտագործում են էգերին կանչելու համար։
Ընկեր գտնելու դժվարությունները
Ջոջոյի խնամակալները, այդ թվում՝ Lekedi-ի ղեկավար Էրիկ Վիլյումը, նպատակ ունեն նրա համար ընկեր գտնել, ինչը նաև կարևոր պայման է, եթե նա ապագայում դիտարկվի վայրի բնություն վերադարձնելու համար։ Grace Center-ից դոկտոր Քեթի Ֆոսեթը շեշտում է, որ սոցիալական կապերի հաստատումը էական է գորիլաների հուզական կայունության համար։ Սակայն գործընթացը բարդ է, քանի որ միջազգային կանոնակարգերը, որոնք վերաբերում են գորիլաների տեղափոխմանը, հիմնականում նախատեսված են բուծման ծրագրերի համար, այլ ոչ թե թերապևտիկ նպատակներով ընկերակից գտնելու։ Aspinall Foundation-ի մասնագետ Թոնի Քինգը զգուշացնում է, որ հասուն տարիքում նոր կենդանու հետ ծանոթացումը կարող է լրացուցիչ սթրեսի պատճառ դառնալ։ Ցյուրիխի համալսարանից դոկտոր Ռոբին Մորիսոնը նշում է, որ Ջոջոն, հավանաբար, միաժամանակ տրավմատիկ վիճակում է և միայնակ, ինչը դժվարացնում է նրա հետագա ինտեգրումը։