Գովազդ

Տարանտինոն և Ֆինչերը համագործակցում են Քլիֆ Բութի մասին նոր ֆիլմի շուրջ

Ամենադիտվածներ

Brad Pitt in character as Cliff Booth holding a bottle indoors

Արագ Ընթերցում

  • Բրեդ Փիթը վերադառնում է Քլիֆ Բութի դերին Դևիդ Ֆինչերի նոր ֆիլմում:
  • Գործողությունները տեղի են ունենում 1977 թվականի Լոս Անջելեսում՝ առաջին ֆիլմից մոտ մեկ տասնամյակ անց:
  • Ֆիլմը հանդիսանում է պատմության շարունակությունը, որը կապված է սպասվող վեպի հետ:
  • Սցենարը գրել է Քվենտին Տարանտինոն՝ նախապես այն նախատեսելով իր վերջին ռեժիսորական ֆիլմի համար:
  • Ֆիլմը պատմում է Բութի նոր կյանքի մասին, որտեղ նա աշխատում է որպես կինոթատրոնի պրոյեկցիոնիստ և միջնորդ:

Քլիֆ Բութի վերադարձը 1977-ի Լոս Անջելեսում

2026 թվականի նոյեմբերի 19-ին հրապարակված ակնարկների համաձայն՝ «Քլիֆ Բութի հետագա անհաջողությունները» (The Further Mis-Adventures of Cliff Booth) ֆիլմը դարձել է սցենարիստ Քվենտին Տարանտինոյի և ռեժիսոր Դևիդ Ֆինչերի ուշագրավ ստեղծագործական համագործակցության արդյունքը։ Ինչպես հաղորդում է The Guardian-ը, ֆիլմը հանդիսանում է 2019 թվականի «Մի անգամ Հոլիվուդում» ֆիլմի պատմության շարունակությունը՝ տեղափոխվելով 1977 թվականի ավելի մռայլ և իրատեսական Լոս Անջելես։ Բրեդ Փիթը վերադառնում է իր Օսկարակիր դերին՝ մարմնավորելով ստանտմեն՝ կասկադյոր Քլիֆ Բութին, սակայն այս անգամ ավելի հասուն և խորհրդավոր կերպարով։ Deadline-ի փոխանցմամբ՝ սցենարը նախապես գրվել էր Տարանտինոյի վերջին ռեժիսորական ֆիլմի համար, սակայն հետագայում վերամշակվել է որպես Ֆինչերի հետ համատեղ նախագիծ, որը նաև կապված է լինելու սպասվող վեպի հետ։ Ֆիլմը ներկայացնում է Բութի կյանքը ֆիլմի նախորդ իրադարձություններից մոտ մեկ տասնամյակ անց, երբ նա այլևս չի աշխատում որպես ակտիվ կասկադյոր՝ վնասվածքի պատճառով, այլ զբաղվում է տարբեր «կողմնակի» գործերով՝ աշխատելով կինոթատրոնում և հանդես գալով որպես ազդեցիկ անձանց «միջնորդ»։

Գովազդ

Ֆինչերի ոճը Տարանտինոյի աշխարհում

Ֆիլմի առանձնահատկությունը կայանում է Տարանտինոյի երկխոսությունների և Ֆինչերի ռեժիսորական ձեռագրի միաձուլման մեջ։ Ֆինչերը արագացրել է տեսարանների հաջորդականությունը՝ ֆիլմին հաղորդելով ավելի դինամիկ ընթացք, քան սովորաբար բնորոշ է Տարանտինոյի ստեղծագործություններին։ 1977 թվականի Լոս Անջելեսը՝ Ջիմի Քարթերի նախագահության ժամանակաշրջանը, ֆիլմում ներկայացված է որպես ավելի ցինիկ միջավայր, որտեղ Բութը փորձում է պահպանել իր հավասարակշռությունը։ Բրեդ Փիթի խաղը շարունակում է մնալ ֆիլմի առանցքը՝ նրա կերպարի սֆինքսանման անվրդովությունը հակադրվում է շրջապատող բռնությանը։ Սյուժեն ընդլայնվում է նոր կերպարների ներգրավմամբ, ինչպիսիք են Էլիզաբեթ Դեբիկիի մարմնավորած տաղանդավոր գործակալ Քերեն Քրոսբին և Սքոթ Քանի կերտած Չարլի Փիթերսը։

Ֆիլմը խուսափում է Քլիֆ Բութի անցյալի՝ մասնավորապես նրա կնոջ մահվան հետ կապված հարցերին ուղղակի պատասխաններ տալուց՝ այդ թեման թողնելով սպասվող գրքի համար։ Այս մուլտիմեդիա մոտեցումը հնարավորություն է տալիս Տարանտինոյին և Ֆինչերին ստեղծելու ավելի խորը և բազմաշերտ պատմություն, որը դուրս է գալիս սովորական սիկվելի սահմաններից։ Քննադատները նշում են, որ Բութի կերպարի մռայլ և էնիգմատիկ էությունը ֆիլմին հաղորդում է հավելյալ սրություն՝ դարձնելով այն Տարանտինոյի կինեմատոգրաֆիական տիեզերքի կարևոր մասը։ Ֆինչերը, հավատարիմ մնալով իր տեխնիկական ճշգրտությանը, ֆիլմին հաղորդում է ավելի մուգ, գրեթե նուարային երանգներ, որոնք լրացնում են Տարանտինոյի բնորոշ սարկաստիկ հումորը։ Չնայած ոմանք նշում են, որ սա կարող է թվալ որպես ստեղծագործական փոխզիջում, այնուամենայնիվ, ֆիլմը հաջողությամբ պահպանում է Բութի անհատականության էությունը։ Փիթի կերպարը՝ իր անվրդով հանգստությամբ, ծառայում է որպես կայունության կետ՝ անգամ 1977 թվականի այդ խառնաշփոթ և անորոշ ժամանակաշրջանում։ Կինոգետները ընդգծում են, որ այս համագործակցությունը նոր հորիզոններ է բացում հոլիվուդյան սիկվելների ֆորմատի համար՝ առաջարկելով ոչ միայն զվարճանք, այլև կերպարի հոգեբանական ավելի խորը վերլուծություն։ Վերջնական արդյունքում, «Քլիֆ Բութի հետագա անհաջողությունները» դիտվում է որպես հարգանքի տուրք ոչ միայն հին Հոլիվուդի դարաշրջանին, այլև կինեմատոգրաֆիական արվեստի զարգացման նոր փուլին, որտեղ հեղինակային երկու տարբեր հայացքներ միավորվում են մեկ ամբողջական պատմության մեջ։ Սա ֆիլմ է, որը պահանջում է ուշադիր դիտում՝ բոլոր նրբությունները բացահայտելու համար, և որը, անկասկած, կմնա քննարկումների կենտրոնում երկար ժամանակ։ Ֆիլմը ցույց է տալիս, որ անգամ Տարանտինոյի ստեղծած աշխարհում կարելի է նոր մոտեցումներ գտնել՝ Ֆինչերի պրոֆեսիոնալիզմի և Փիթի անկրկնելի դերասանական խաղի շնորհիվ։

Հետևեք մեզ Telegram-ում

Ամենաթարմ