«The Fantasticks»-ի վերադարձը Բրոդվեյ. նոր մոտեցումներ
Աշխարհի ամենաերկարակյաց մյուզիքլը՝ The Fantasticks-ը, 2026 թվականի նոյեմբերի 16-ին պաշտոնապես վերադարձավ բեմ՝ այս անգամ Բրոդվեյի Hayes Theater-ում։ Ռեժիսոր Քրիստոֆեր Գատելին և Second Stage Theater-ը ներկայացրեցին դասական ստեղծագործության համարձակ վերաիմաստավորումը։ Ինչպես նշում է New York Post-ը, բեմադրության հիմնական փոփոխությունը գլխավոր հերոսների գենդերային դերերի փոխարինումն է. երկու երիտասարդ սիրահարները այժմ տղամարդիկ են, իսկ նրանց հայրերը՝ մայրեր։ Այս բեմադրությունը նպատակ ունի արդիականացնել 1960-ականների ստեղծագործությունը՝ պահպանելով Թոմ Ջոնսի և Հարվի Շմիդտի սիրված երաժշտությունը։ Լեսլի Ռոդրիգես Կրիտցերը և Ռութի Էն Մայլսը հանդես են գալիս որպես հնարամիտ մայրեր, որոնք կառավարում են իրենց զավակների՝ Մեթի (Մաքսիմ Չլումեցկի) և Լյուիսի (Նաթան Լևի) հարաբերությունները։ Այս բեմադրությունը հաջորդում է 42-ամյա պատմական շրջանին, որը տեղի էր ունեցել Sullivan Street Playhouse-ում և ավելի ուշ՝ Jerry Orbach Theater-ում։
Գեղարվեստական լուծումներ և կերպարներ
Գենդերային փոփոխությունները թույլ են տալիս խուսափել 1960-ականների «Mad Men»-ի դարաշրջանի հնացած մոտեցումներից։ Օրինակ, սկզբնական տարբերակում Լուիզայի կերպարը հաճախ քննադատվում էր իր միակողմանիության համար, իսկ հայրերի պահվածքը ժամանակակից հանդիսատեսի համար կարող էր տարօրինակ թվալ։ Նոր տարբերակում Նաթան Լևին և Մաքսիմ Չլումեցկին ցուցադրում են հուզական խորություն և ժամանակակից էներգիա, որը հատուկ է 2026 թվականի թատերական միջավայրին։ Նաթան Լևին հատկապես առանձնանում է իր կերպարի մանիակալ և նարցիսիստական կողմերը բացահայտելով, մինչդեռ Չլումեցկին ավելի հավասարակշռված է։
Hayes Theater-ի ինտիմ միջավայրը թույլ է տալիս դերասաններին աշխատել մանրուքների վրա, ինչը հատկապես նկատելի է Կրիտցերի և Մայլսի կատարումներում։ Նրանց երգերը՝ մասնավորապես «Never Say No»-ն, հաղորդում են բեմադրությանը կատակերգական և հեգնական երանգներ։ Բեմադրության սկզբում կատարված տեսողական անցումը՝ հին թատերական դեկորացիաներից դեպի արդիական սպիտակ բեմ, հանդիսատեսին հիշեցնում է մյուզիքլի պատմական արմատների մասին՝ միաժամանակ ընդգծելով նորարարությունը։ Բեմանկարիչ Ջեյսոն Շերվուդի ստեղծած դեկորները հարգանքի տուրք են մատուցում անցյալին, միևնույն ժամանակ առաջարկելով ժամանակակից մաքրություն։
Բեմադրության նշանակությունը և ռիսկերը
Այս մյուզիքլի վերակենդանացումը Բրոդվեյում համարձակ քայլ էր։ The Fantasticks-ը պատմության մեջ մտել է իր 42-ամյա անընդհատ բեմադրությամբ, և նոր տարբերակը պետք է արդարացներ իր գոյությունը։ Գատելին ընտրել է զսպվածության ուղին՝ չծանրաբեռնելով բեմադրությունը ավելորդ էֆեկտներով։ Զեյն Ֆիլիպսը, որպես պատմող Էլ Գալո, իր բարիտոնով յուրօրինակ երանգ է հաղորդում «Try to Remember» հայտնի երգին՝ բեմադրությանը հաղորդելով առասպելական ոգի։ Թեև երկրորդ գործողության որոշ կերպարներ, ինչպիսիք են Հենրին (Դևիդ Պատրիկ Քելլի) և Մորտիմերը (Քևին Դել Ագիլա), պահպանում են հնացած թատերական կլիշեներ, նրանց կատարումները համարվում են հանդիսատեսի համար մեծ հաճույք։
Բեմադրության հաջողությունը նաև երաժշտական նոր մոտեցման մեջ է. օգտագործվում է ութ հոգանոց նվագախումբ, ինչը ավելի հարուստ հնչողություն է հաղորդում, քան օրիգինալ դաշնամուր-տավիղ համադրությունը։ Նևին Ստայնբերգի հնչյունային ձևավորումը աջակցում է դերասանների վոկալին՝ առանց դրանք արհեստականորեն ուժեղացնելու։ Նախագիծը, որը նախատեսված է մինչև 2027 թվականի փետրվարի 7-ը, ցույց է տալիս, որ դասական պատմությունները կարող են հարմարվել ժամանակակից հայացքներին՝ պահպանելով իրենց էմոցիոնալ հիմքը։ Այս վերաիմաստավորումը ոչ միայն հարգանքի տուրք է Ջոնսի և Շմիդտի ստեղծագործությանը, այլև ապացույց, որ Բրոդվեյի հանդիսատեսը պատրաստ է ընդունել հին սիրված պատմությունները նոր, ավելի ներառական դիտանկյունից։
Վերջնական գնահատական
Ինչպես նշում են քննադատները, այս բեմադրությունը հաջողված է, քանի որ այն առաջարկում է ոչ թե պարզապես հին հիթի կրկնություն, այլ զգայուն և ժամանակակից պատմություն։ Չնայած այն հանգամանքին, որ շատերը կարող էին կասկածել նմանատիպ փոփոխությունների անհրաժեշտությանը, արդյունքը ցույց է տալիս, որ գենդերային փոփոխությունները չեն խաթարում մյուզիքլի հիմնական գաղափարը՝ սիրո և երիտասարդական անմիջականության մասին։ Թոմ Ջոնսի ակտիվ մասնակցությունը բեմադրությանը և տեքստային փոփոխություններին վստահություն է ներշնչում, որ այս տարբերակը հավատարիմ է մնում հեղինակի մտահղացմանը։ Բրոդվեյյան այս թարմացումը ապացուցում է, որ The Fantasticks-ը մնում է անցյալի և ներկայի միջև կամուրջ՝ հաստատելով իր դիրքը որպես թատերական դասական։

