1989 թվականի դեկտեմբերի 13-ին էկրան բարձրացած «Բլեյզ» ֆիլմը Թաչսթոուն Փիքչերսի (Touchstone Pictures) կատալոգի առանցքային աշխատանքներից է: Ռեժիսոր Ռոն Շելթոնի այս կինոնկարը, որը հիմնված է Բլեյզ Սթարի 1974 թվականի հուշերի վրա, վեր է հանում 1950-ականների վերջի Լուիզիանայի քաղաքական մթնոլորտն ու նահանգապետ Էրլ Կ. Լոնգի և բուրլեսկի պարուհի Բլեյզ Սթարի միջև ծավալված հակասական սիրավեպը:
Դերասանական կազմը և գնահատականները
Պոլ Նյումանը, մարմնավորելով Էրլ Լոնգին, կարողացել է փոխանցել նահանգապետի բուռն էներգիան և քաղաքական հռետորաբանությունը: Չնայած ֆիլմում Լոնգը ներկայացված է որպես չափազանցված կերպար, Նյումանի խաղը համարվում է նահանգապետի խելահեղության և պոպուլիստական հմայքի ճշգրիտ արտացոլում: Ֆիլմի ամենահիշարժան պահերից է նահանգային խորհրդարանի դահլիճում Նյումանի ելույթը, որտեղ նա սուր քննադատության է ենթարկում իր գործընկեր քաղաքական գործիչներին:
Նյութը պատրաստվել է laughingplace.com-ի հրապարակած տեղեկությունների հիման վրա։
Լոլիտա Դավիդովիչը, ով ընտրվել էր հարյուրավոր այլ դերասանուհիների միջից, Բլեյզ Սթարին ներկայացնում է որպես իր ճակատագրի տերը: Նրա խաղը շեշտում է, որ Սթարի մասնագիտական ընտրությունը գիտակցված էր, ինչը ֆիլմին հաղորդում է անհրաժեշտ խորություն:
Պատմական ճշգրտություն և գեղարվեստական մոտեցում
Ֆիլմը հիմնված է իրական դեպքերի վրա, սակայն որոշակի շեղումներ է թույլ տվել: Օրինակ, ֆիլմում Լոնգը մահանում է Կոնգրեսի ընտրություններում հաղթելուց հետո, մինչդեռ իրական կյանքում Էրլ Լոնգը մահացել է 1960 թվականի սեպտեմբերի 5-ին՝ ընտրություններից երկու ամիս առաջ: Նա արդեն ապահովել էր իր տեղը՝ հաղթելով փրայմերիզում, սակայն չհասավ մինչև ընտրությունների օրը:
Չնայած ոչ այնքան բարձր դրամարկղային ցուցանիշներին՝ $19,1 միլիոն եկամուտ $22 միլիոն բյուջեի պայմաններում, ֆիլմն արժանացել է կինոքննադատների ուշադրությանը: Հասկել Վեքսլերը արժանացել է Ամերիկյան կինոօպերատորների միության մրցանակին, իսկ ֆիլմն ինքը ստացել է «Օսկար» մրցանակի անվանակարգ՝ «Լավագույն օպերատորական աշխատանք» կատեգորիայում: