Եմենը կրկնակի անգամ բախվում է վտանգավոր սրացման հետ իր արևմտյան ափին և Բաբ ել-Մանդեբի նեղուցի հարակից տարածքներում, ինչը մերկացնում է արդեն երկրորդ տասնամյակը թեւակոխող հակամարտությունում ռազմական լուծումների անխուսափելի սահմանափակումները: Համաձայն Middle East Monitor-ի տվյալների՝ վերջին մարտական գործողությունները պարզապես երկու զինված ուժերի միջև հակամարտություն չեն, այլ բարդ քաղաքական ճգնաժամ՝ պայմանավորված մրցակցային ազգային նախագծերով, տարածաշրջանային շահերով և չլուծված տնտեսական խնդիրներով:
ՄԱԿ-ի պաշտոնյաները սեպտեմբերին զգուշացրել էին, որ մարտերը սաստկացել են արևմտյան ափին, քանի որ հուսիների ուժերը շարժվել են դեպի Բաբ ել-Մանդեբի նեղուց, մինչդեռ կառավարական ուժերը հակահարձակումներ են սկսել մի քանի ուղղություններով: Նեղուցի շրջանում առաջացած անկայունությունը միջազգային մտահոգություն է առաջացրել Կարմիր ծովն ու Ադենի ծոցը կապող առանցքային միջանցքում նավագնացության անվտանգության հարցում:
Հումանիտար վնասը և տեղահանվածները
Նորացված հարձակման մարդկային գինը եղել է անհապաղ և ծանր: Համաշխարհային առողջապահական կազմակերպության տվյալներով, որոնք մեջբերում է Middle East Monitor-ը, օգոստոսի սկզբից մինչև սեպտեմբերի կեսերն ընկած ժամանակահատվածում ութ նահանգներում տեղահանվել է ավելի քան 122,000 մարդ, իսկ հազարավոր զոհեր ու վիրավորներ են գրանցվել:
Տեղահանվածների մեծ մասն ստիպված էր լքել իրենց տները պատերազմի նախորդ փուլերում, ինչը ցույց է տալիս, թե ինչպես է ռազմական յուրաքանչյուր նոր փուլ խորացնում առկա հումանիտար ճգնաժամը, այլ ոչ թե զրոյից ստեղծում նորը:
Հրադադարների կառուցվածքային թերությունները
Թեև մարտական գործողությունների ժամանակավոր դադարները պարբերաբար փրկել են կյանքեր, դրանք հետևողականորեն ձախողել են երկարատև կայունություն հաստատելու գործում: Վերլուծաբանները նշում են, որ հրադադարն ինքնին չի կարող կարգավորել քաղաքական ներկայացուցչության, տարածքային վերահսկողության և պետական կառույցների ապագայի շուրջ առկա վեճերը: Նախկին դիվանագիտական ջանքերը հաճախ փակուղի են մտել, քանի որ դրանք կենտրոնացել են բացառապես հիմնական ռազմական դերակատարների միջև զենքը լռեցնելու վրա:
Այս կառուցվածքային խնդիրը հատկապես ակնառու է Հարավային Եմենի պարագայում: Հարավային ինքնորոշման, տեղական կառավարման և ռեսուրսների վերահսկողության շուրջ լարվածությունը վերջին քաղաքական վերադասավորումներից հետո էլ ավելի է սրվել: Ըստ Middle East Forum-ի՝ ԱՄՆ-ի Եմենի հարցերով նախկին բանագնաց Տիմ Լենդերկինգը նշել է, որ ապագա կարգավիճակը պետք է որոշեն հենց եմենցիները բանակցային սեղանի շուրջ, այլ ոչ թե պարտադրվի արտաքին ուժերի կողմից: