Իտալական «Նապոլի» ֆուտբոլային ակումբը երկարաձգել է մարզական տնօրեն Ջովանի Մաննայի պայմանագիրը՝ այն հասցնելով մինչև 2032 թվականի հունիսի 30-ը։ Այս կարևոր նորությունը, որը պաշտոնական մամուլի ասուլիսով չի հայտարարվել, բացահայտվել է ակումբի՝ 2026 թվականի հունիսի 30-ին ավարտված ֆինանսական տարվա հաշվետվությունների հրապարակումից հետո։ Այս քայլը նախկին պայմանագրի ժամկետին ավելացրել է ևս երեք տարի, որը նախատեսված էր մինչև 2029 թվականը։
Կառավարման ռազմավարական կայունություն «Դիեգո Արմանդո Մարադոնա» մարզադաշտում
Ակումբի նախագահ Աուրելիո դե Լաուրենտիսի կողմից այս որոշումը վկայում է դժվարին մրցաշրջանի պայմաններում կայունություն պահպանելու հաշվարկված մոտեցման մասին։ Չնայած երկրպագուների շրջանում առկա հակասական տրամադրություններին, Մաննայի հետ համագործակցությունը երկարաձգելը ցույց է տալիս, որ սեփականատերերը հավատարիմ են մնում ակումբի կառուցվածքային տեսլականին։ Մաննան, որը նախկինում աշխատել է «Յուվենտուսում», առաջիկա վեց տարիների ընթացքում շարունակելու է ղեկավարել ակումբի համալրման և վարչական գործընթացները։
Մաննա-Ալեգրի համագործակցության վրա դրված ճնշումը
Պայմանագրի երկարաձգումը նշանակալի պատասխանատվություն է դնում մարզական տնօրենի և գլխավոր մարզիչ Մասիմիլիանո Ալեգրիի համագործակցության վրա։ Ալեգրին, որը պաշտոնը ստանձնել է 2026 թվականի հուլիսի 3-ին, պայմանագիր ունի մինչև 2029 թվականը։ Ֆինանսական հաշվետվությունների լույսի ներքո պարզ է դառնում, որ մարզչի պայմանագրի վաղաժամկետ խզումը ֆինանսական ծանր բեռ կդառնա ակումբի համար, ինչը գործնականում ամրացնում է ներկայիս տեխնիկական անձնակազմի դիրքերը։
Այժմ Մաննայի առջև դրված է հունվարյան տրանսֆերային պատուհանի ժամանակ թիմը համալրելու հրատապ խնդիրը։ Ըստ հաղորդագրությունների՝ Ալեգրին պահանջել է առնվազն չորս նոր ֆուտբոլիստ, հատկապես բարձրակարգ հարձակվող, որը կկարողանա ռոտացիայի ենթարկվել Ռասմուս Հյոյլունդի հետ։ Միևնույն ժամանակ, Մաննան պետք է կարգավորի հնարավոր հեռացումները, այդ թվում՝ Անդրե-Ֆրանկ Զամբո Անգիսայի և Կևին դե Բրույնեի շուրջ ստեղծված իրավիճակը, որի նկատմամբ հետաքրքրություն է ցուցաբերել հոլանդական ՊՍՎ Էյնդհովենը։ Այս երկարաժամկետ պայմանագիրը վկայում է այն մասին, որ «Նապոլիի» ղեկավարությունը նախընտրում է ինստիտուցիոնալ շարունակականությունը՝ փորձելով պաշտպանել կառավարման թիմին կարճաժամկետ անհաջողությունների ճնշումից։

