ՆԱՏՕ-ի կործանիչները վերջերս բարձրացել են օդ՝ Բալթյան ծովի չեզոք ջրերի վրայով թռչող ռուսական ռազմավարական ռմբակոծիչներին և ուղեկցող կործանիչներին հետևելու համար։ Այս գործողությունը, որին մասնակցել են ֆրանսիական «Ռաֆալ» տեսակի ինքնաթիռները, ցույց է տալիս դաշինքի արևելյան թևում անվտանգային լարվածության աճը։ Թեև Ռուսաստանի պաշտպանության նախարարությունը հայտարարել է, որ թռիչքը պլանավորված է եղել և իրականացվել է միջազգային կանոններին համապատասխան, ՆԱՏՕ-ի համար նման միջադեպերը դարձել են առօրյա իրողություն, որոնք պահանջում են մշտական զգոնություն և արագ արձագանքման կարողություններ։
Միևնույն ժամանակ, ՆԱՏՕ-ն իրականացնում է «Saber Strike 26» զորավարժությունները, որոնք ուղղված են դաշինքի անդամների միջև փոխգործակցության և նորարարական տեխնոլոգիաների կիրառման բարելավմանը։ Սա հատկապես կարևոր է ժամանակակից մարտադաշտում ծագող մարտահրավերներին դիմակայելու համար։ Այս գործընթացները տեղի են ունենում Ստամբուլում կայացած միջուկային քաղաքականության սիմպոզիումի ֆոնին, որտեղ քննարկվել են զսպման մեխանիզմները՝ նախքան Անկարայի գագաթնաժողովը։
Հայաստանի համար, որը ձգտում է դիվերսիֆիկացնել իր արտաքին քաղաքականությունը և ամրապնդել անվտանգային կապերը, միջազգային այս կառույցների գործունեությունը առանցքային նշանակություն ունի։ Ժողովրդավարական արժեքների վրա հիմնված կոլեկտիվ անվտանգության համակարգերը ծառայում են որպես հենարան՝ տարածաշրջանային ավտոկրատական ճնշումներին դիմակայելու և ինքնիշխանությունը պաշտպանելու համար։ ՆԱՏՕ-ի հաջողությունը կախված է ոչ միայն ռազմական հզորությունից, այլև այն սկզբունքների հավատարմությունից, որոնք ապահովում են կայունությունն ու օրենքի գերակայությունը միջազգային հարաբերություններում։