Ռազմավարական ազդակ Իդլիբում
Սիրիայի հյուսիս-արևմուտքում գտնվող Աբու ալ-Դուհուր ավիաբազայի վրա վերջին օդային հարձակումները, որոնք լայնորեն վերագրվում են Իսրայելին, տարածաշրջանային ազդանշանների նշանակալի սրում են։ Թեև Իսրայելը պաշտոնապես չի ստանձնել հարձակման պատասխանատվությունը, միջազգային մի շարք դիտորդներ, այդ թվում՝ ԱՄՆ-ը և Հորդանանը, գործողությունը որակել են որպես 2024 թվականի դեկտեմբերին Բաշար ալ-Ասադի վարչակարգի անկումից հետո սիրիական ռազմական ենթակառուցվածքների թուլացմանն ուղղված իսրայելական շարունակական արշավի մաս։
Վերլուծաբանները նշում են, որ Աբու ալ-Դուհուրի հարվածը ոչ միայն մարտավարական քայլ է ընթացիկ ռազմական տեխնիկայի դեմ, այլև ռազմավարական ուղերձ՝ ուղղված ինչպես Դամասկոսի նոր կառավարությանը, այնպես էլ նրա տարածաշրջանային գործընկեր Թուրքիային։ Քարնեգի Մերձավոր Արևելքի կենտրոնի ավագ գիտաշխատող Խեդեր Խադդուրի խոսքով՝ ավիաբազայի ենթակառուցվածքների ոչնչացումը վկայում է այն մասին, որ Իսրայելը վճռական է թույլ չտալ հետասադյան Սիրիային վերականգնել ռազմաօդային ուժերը, որոնք կարող են մարտահրավեր նետել իսրայելական գործողություններին։
Դամասկոսի և Անկարայի շահերի հատումը
Իդլիբի ընտրությունը հատկապես ուշագրավ է Թուրքիայի ազդեցության գոտում գտնվելու պատճառով։ «The Syria Report»-ի ավագ խորհրդական Սեմի Աքիլը նշում է, որ Աբու ալ-Դուհուրի մոտիկությունը թուրքամետ ուժերին ցույց է տալիս, որ Իսրայելը հստակ «կարմիր գիծ» է գծում սիրիական ռազմական ակտիվների վերականգնման գործում Թուրքիայի ներգրավվածության հարցում։ Սա նման է 2025 թվականի մարտին տեղի ունեցած հարվածներին, որոնք ուղղված էին T4 և Պալմիրայի ավիաբազաներին՝ այն վայրերին, որոնք, ըստ հաղորդումների, այցելել էին թուրքական ռազմական պատվիրակություններ։
Տարածաշրջանային անվտանգության ռիսկերը
Հարձակումները տեղի են ունենում չնայած Դամասկոսի ներկայիս վարչակազմի ջանքերին՝ հեռու մնալու նախորդ ռեժիմի՝ Իսրայելի հետ առճակատման քաղաքականությունից։ Եվրոպական արտաքին հարաբերությունների խորհրդի ավագ փորձագետ Ասլի Այդընթաշբաշը նշում է, որ սիրիական նոր իշխանությունները ձգտում են անվտանգության շուրջ բանակցությունների և խաղաղ հարաբերությունների։ Այնուամենայնիվ, Իսրայելի ղեկավարությունը, այդ թվում՝ վարչապետ Բենյամին Նեթանյահուն, սիրիական բանակի վերականգնումը դիտարկում է որպես ներհատուկ սպառնալիք՝ անկախ դիվանագիտական ազդակներից։ Իսրայելում հոկտեմբերին սպասվող ընտրությունների համատեքստում այս կոշտ դիրքորոշումը կարող է ավելի սրվել՝ հիմնվելով նաև ներքաղաքական հռետորաբանության վրա։