Հումանիտար ճգնաժամ սահմանին
Ավելի քան մեկ տարի է՝ 17 ուկրաինացիներ արգելափակված են ռուս-վրացական սահմանի Դարյալի անցակետի նկուղում։ Ռուսաստանից արտաքսվելուց հետո նրանք չեն կարողանում մուտք գործել Վրաստան, քանի որ վրացական իշխանությունները մերժում են նրանց մուտքը։ Ըստ Mediazona-ի հաղորդման՝ այս մարդիկ գտնվում են ծայրահեղ ծանր պայմաններում՝ առանց պատշաճ օդափոխության, սանիտարական պայմանների և բժշկական օգնության հասանելիության։
2026 թվականի օգոստոսին, սելավների վտանգի պատճառով, նրանք ժամանակավորապես տեղափոխվել էին վանք, սակայն վտանգն անցնելուց հետո կրկին վերադարձվել են նկուղ։ Իրավապաշտպան Դարյա Սամոդուրովան նշում է, որ Վրաստանի պետական անվտանգության ծառայությունը մերժել է նրանց միջազգային պաշտպանություն տրամադրել՝ պատճառաբանելով «ազգային անվտանգությանը սպառնացող վտանգը», թեև դրա մանրամասները գաղտնի են պահվում։
Նյութը պատրաստվել է en.zona.media-ի և courthousenews.com-ի հրապարակած տեղեկությունների հիման վրա։
Վերադարձի վախը
Ուկրաինացի դիվանագետները պատրաստակամություն են հայտնել օգնել քաղաքացիներին վերադառնալ հայրենիք, սակայն տղամարդիկ հրաժարվում են՝ վախենալով զորակոչից։ Նախկինում հայրենիք վերադարձածների վկայություններով՝ նրանք անմիջապես ուղարկվել են ռազմական բուժհանձնաժողովներ և ուսումնական ճամբարներ՝ անկախ առողջական վիճակից։ Այս հանգամանքը ստիպում է մնացած 17 հոգուն հրաժարվել վերադարձից։
Աջակցության կրճատումը Եվրոպայում
Նմանատիպ խնդիրներ են առկա նաև Եվրոպայի այլ երկրներում։ Լեհաստանում փախստականների աջակցության խմբերը, ինչպիսին է Martynka-ն, պայքարում են գոյատևման համար։ Պատերազմի հինգերորդ տարում դոնորների հետաքրքրությունը նվազում է, իսկ քաղաքական դաշտում աճում է հակափախստական հռետորաբանությունը։ Սա ստեղծում է մի իրավիճակ, երբ փախստականները զրկվում են սոցիալական և իրավական պաշտպանությունից։